راهنمای خرید گیتار الکتریک


چطور یک گیتار الکتریک انتخاب کنیم؟

نوازندگی در مقابل هزاران طرفدار پرشور، رؤیای بسیاری از افراد است. شاید ما نتوانیم به این رؤیای شما جامه عمل بپوشانیم، ولی می‌توانیم ابزار مناسب را در دستان شما قرار دهیم. این راهنمای خرید شامل اطلاعاتی‌ است که به شما کمک می‌کند تا متناسب با نیازهای خود، گیتار الکتریک خود را انتخاب کنید. از آنجا که برای خرید گیتار الکتریک، نکات زیادی را باید مورد نظر قرار دهید، پیشنهاد می‌کنیم برای انتخاب دقیق‌تر با همکاران ما در فروشگاه‌های تهران و شیراز مشورت نمایید.

ساختار گیتار الکتریک

ساختار گیتار الکتریک

Tonewood یا چوب‌های مناسب برای ساخت گیتار

از سال‌های دور، سازها و چوب‌ها با هم ارتباطی تنگاتنگ داشته‌اند؛ گیتارهای الکتریک نیز از این قاعده مستثنی نیستند. از چوب‌هایی که در ساخت گیتار الکتریک به‌کار گرفته می‌شوند، به‌عنوان Tonewood یاد می‌شود. این چوب‌ها، به‌واسطه تُن دلپذیر و ساستین بالا برای ساخت گیتار الکتریک استفاده می‌شوند. جالب است که خود چوب، بسته به این که در کجای ساز مورد استفاده قرار بگیرد، منش و خصوصیت گیتار را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

چوب‌های زیر، Tonewoodهای متداول در ساخت گیتار الکتریک هستند. البته در ساخت گیتار از چوب‌های دیگری نیز استفاده می‌شود، ولی این موارد متداول‌ترین آنها هستند. در ضمن ممکن است که از یک چوب در ساخت دو نوع گیتار متفاوت استفاده شود و این دو گیتار صداهای متفاوتی از یکدیگر داشته باشند.

چوب‌های متداول در ساخت گیتار

– Alder (آلدر یا توسکا)

چوبی سبک با صدایی متعادل.

– Ash (اش یا زبان گنجشک)

چوبی با رگه‌های باز و صدایی متعادل. ash، برای فینیش‌های شفاف که رگه‌های چوب را نمایان می‌سازد، بسیار عالی است.

– Basswood (بسوود)

چوبی سبک، با صدای گرم و میدرنج‌های قوی.

– Korina (کورینا)

چوبی با وزن متوسط تا سنگین و صدای بسیار گرم با فرکانس‌های تربل‌ کاهش‌یافته.

– Mahogany (ماهوگانی یا ماهون)

چوبی با وزن متوسط تا سنگین، صدای بسیار گرم و ساستین عالی.

– Maple (میپل یا افرا)

چوبی با وزن متوسط تا سنگین، صدایی بسیار زنده و روشن و ساستین عالی.

– Poplar

چوبی سخت و سبک با صدای خشک و روشن.

چوب‌های متداول در ساخت دسته

– Maple (میپل)

متراکم، سخت و محکم با صدای بسیار زنده و روشن و ساستین بالا.

– Mahogany (ماهوگانی)

صدایی بسیار گرم و غنی.

چوب های متداول در ساخت فینگربورد

– Maple (میپل)

چوبی متراکم، سخت و محکم. حرکت دست روی این چوب، بسیار نرم و روان است. صدای آن بسیار زنده و روشن است و ساستین بالایی دارد.

– Rosewood (رزوود)

حرکت دست روی این چوب، بسیار نرم و روان است و احساسی نرم زیر انگشتان ایجاد می‌کند. صدای آن گرم است.

– Ebony (ابونی یا آبنوس)

چوبی بسیار سخت با صدای روشن و ساستین بالا. حرکت دست روی آبنوس، بسیار نرم، روان و سریع است.

– Pau Ferro

چوبی بسیار سخت با حسی صیقلی و سریع زیر انگشتان. صدای آن از رزوود روشن‌تر و از آبنوس گرم‌تر است.

سه نوع بدنه، سه نوع صدا

به‌طور کلی،‌ سه نوع بدنه‌ی گیتار الکتریک وجود دارد:

۱- solidbody (سالیدبادی)

۲- semi-hollowbody (سمی-هالوبادی)

۳- hollowbody (هالوبادی)

گیتارهای سالیدبادی، دارای بدنه‌ی توپُر هستند، اما بدنه گیتارهای هالوبادی، مثل گیتارهای آکوستیک، کاملاً توخالی ساخته می‌شود. در ساختار گیتارهای سمی-هالوبادی، از یک بلوک چوبی توپُر در وسط بدنه‌ی هالوبادی استفاده می‌شود.

تأثیر پیکاپ‌ها بر صدای گیتار

پیکاپ‌های سینگل کویل

گیتارهای الکتریک اولیه، همگی دارای پیکاپ‌های سینگل کویل بودند. پیکاپ سینگل کویل، تنها دارای یک سیم‌پیچ است. سینگل کویل‌ها می‌توانند تنها یک مغناطیس داشته باشند که برای تنظیم pole pieceها، پیچ‌هایی دارد و یا اینکه برای هر یک از سیم‌ها، از مغناطیس‌های جداگانه برخوردار باشند. علی‌رغم تعداد و آرایش مغناطیس‌ها، تا زمانی که سیم‌پیچ دور یک تک حلقه پیچیده شده باشد، پیکاپ همواره سینگل کویل است.

متاسفانه، سینگل کویل‌ها در مواجهه با میدان الکترومغناطیسی، درست مثل آنتن عمل می‌کنند. یک حلقه سیم‌پیچ، تشعشعات الکترومغناطیسی را از محیط اطراف خود می‌رباید. از آنجا که ما توسط این تشعشعات احاطه شده‌ایم (هام یا نویز ۶۰ هرتز، نویز الکتریکی تولیدشده توسط لامپ‌های فلورسنت و نویزهای جدیدتر مثل تشعشعات برآمده از مانیتورهای کامپیوترها)، استفاده از پیکاپ‌های سینگل کویل، گیتاریست را به دردسر خواهد انداخت. ساده‌تر بگوییم، سینگل کویل‌ها مستعد دریافت نویز و هام هستند.

صدای سینگل کویل

پیکاپ‌های سینگل کویل، صدایی لاغر، کلین و شفاف تولید می‌کنند. در گیتارهای فندر مثل استرتوکستر و تلکستر (دو گیتاری که در پاپ، راک و کانتری بسیار متداول هستند)، معمولاً از سینگل کویل‌ استفاده می‌شود. از مهم‌ترین و شناخته‌شده‌ترین گیتاریست‌هایی که صدای سینگل کویل استرتوکستر را نمایندگی می‌کنند، می‌توان از اریک کلپتون، جیمی هندریکس و استیوی ری وان نام برد. از تلکسترنوازان مشهور نیز می‌توان از بروس اسپرینگستین، Buck Owens و Johnny Paycheck یاد کرد.

پیکاپ‌های هامباکر

در سال ۱۹۳۵ میلادی، گیبسون اولین پیکاپ الکترومغناطیسی به نام bar را به بازار معرفی کرد. اولین نمونه این پیکاپ روی
Gibson Hawaiian Electric استفاده شد. اندکی بعد، یعنی در سال ۱۹۳۶، روی مدل ES-150 و سپس در سال ۱۹۳۸، به بانجوهای گیبسون منتقل شد. پیکاپ bar که توسط چارلی کریستین (Charlie Christian) مشهور شد، بسیار موفق بود. حتی امروز هم این پیکاپ به نام پیکاپ چارلی کریستین مشهور است.

در دهه ۱۹۵۰ میلادی، تد مک‌کارتی (Ted McCarty)، رئیس کمپانی گیبسون، وظیفه‌ی طراحی و ساخت یک پیکاپ را به والت فولر (Walt Fuller) و سث لاور (Seth Lover) محول کرد. پیکاپی که در مجاورت ترانسفورمرها و رئوستاها، تحت تأثیر ارتعاشات الکتریکی قرار نگیرد و بدون نویز و هام کار کند. سث لاور در سال ۱۹۵۴ کار را شروع کرد و یک سال بعد، اختراعی را به ثبت رسانید. اختراع جدید وی عبارت بود از پیکاپی با دو حلقه سیم‌پیچ که هام را buck یا کنسل می‌کرد و به همین خاطر از این پیکاپ با عبارت humbucker یاد می‌شود.

صدای دابل کویل

در سال ۱۹۵۷، پیکاپ هامباکر روی دو مدل Les Paul نصب شد؛ یکی Goldtop Standard و دیگری Les Paul Custom با سه پیکاپ. صدای گرم و نرم Gibson Les Paul با پیکاپ هامباکر (دو کویل)، بسیار مناسب راک، بلوز، جز و پاپ است. از گیتاریست‌های مشهوری که از هامباکر استفاده کرده‌اند، می‌توان به جیمی پیج، جو پری، جان لنون، بی‌بی کینگ، وس مونتگومری و چت اتکینز اشاره کرد.

امروزه در بسیاری از گیتارها، از ترکیب سینگل کویل و هامباکر استفاده می‌شود. در ضمن یک روش معمول دیگر این است که با خارج کردن یکی از کویل‌های پیکاپ هامباکر توسط یک کلید و تک کویل کردن آن، به صدای سینگل کویل دست یافت.

دسته گیتار (neck)

هیچ دو گیتاریستی مثل هم نیستند و انتخاب‌ها و خواسته‌های هر گیتاریستی، با گیتاریست دیگر متفاوت است. یکی از این انتخاب‌ها، به دسته‌ی گیتار بازمی‌گردد. سازندگان مختلف گیتار، انواع پرشماری از دسته را ارائه می‌کنند که کمی سردرگم‌کننده است. ولی می‌توان همه آنها را بنا بر سه وجه کلی تقسیم‌بندی کرد: چوب دسته (نوع چوب و تعداد قطعات چوب تشکیل‌دهنده دسته)، اتصال دسته (نحوه اتصال دسته به بدنه) و پروفایل (پهنا، قطر و شکل برش عرضی دسته).

چوب دسته

چه ساختار دسته‌ی گیتار شما از یک تکه چوب تشکیل شده باشد و چه از دو یا چند قطعه لمینت‌شده، چوب مورد استفاده، همواره محل بحث‌ و جدل است. سختی چوب و وزن آن، موضوعی بسیار مهم است که در تعادل صدا و بدنه‌ی گیتار نقش مهمی ایفا می‌کند. در ادامه، به‌طور خلاصه، به چوب‌های متداول در ساخت دسته می‌پردازیم.

Maple (میپل)

لئو فندر در ساخت اولین گیتار الکتریک سالید بادی‌ خود (که بعدها تلکستر نام گرفت)، از میپل استفاده کرد. این چوب از سختی و وزن متوسطی برخوردار است و ضمن ممانعت از سنگینی گیتار در سمت دسته، از کارایی بسیار خوبی نیز برخوردار است. فندر، از این چوب در ساخت فرت‌بورد نیز استفاده می‌کند (دراین‌باره، کمی جلوتر صحبت خواهیم کرد).

Mahogany (ماهوگانی)

سالهاست که در ساختار دسته گیتارهای آکوستیک از این چوب استفاده می‌شود. این چوب کمی منعطف‌تر و سبک‌تر از میپل است. زمانی که در ساخت صفحه‌ی رویی از چوب میپل یا اسپروس استفاده شود، رنگ نسبتاً تیره ماهوگانی، تضاد ظاهری جذابی ایجاد می‌کند. بسیاری از سازندگان گیتار آکوستیک، از این چوب برای ساخت پشت و کناره‌های بدنه گیتار نیز استفاده می‌کنند.

Rosewood (رزوود)

این چوب سنگین که دارای رگه‌های بسته است، در انواع گوناگونی در دسترس است. بهترین نوع آن، Brazilian rosewood است که امروزه به‌دلیل استفاده بی‌رویه، مورد حمایت قرار گرفته و بسیار کمیاب و قیمتی است. رزوود به‌واسطه سطح سخت و صیقل‌پذیرش، معمولاً در ساخت فینگربورد به‌کار می‌رود. پی آر اس (PRS)، در بعضی از گیتارهایش، از این چوب برای ساخت کل دسته استفاده می‌کند.

Pau ferro

Pau ferro، جایگزین جدید Brazilian rosewood محسوب می‌شود و چوبی سنگین و کم‌خلل است. این دو شاخصه، باعث می‌شود که فینیش کردن این چوب آسان باشد و بسیاری از گیتارسازان، از آن برای ساخت دسته و فینگربورد استفاده کنند.

Basswood (بسوود)

رگه‌های بسوود نسبتاً باز است و در نتیجه نرم‌تر از چوب‌های دیگر است. این چوب، در ساخت گیتارهای آکوستیک مقرون‌به‌صرفه و گیتارهای الکتریک‌ گران‌قیمت مورد استفاده قرار می‌گیرد. کمپانی Parker Guitars، با استفاده از ترکیب بسوود و یک لایه رزین کربن/اپوکسی، دسته‌ای بسیار سبک و بی‌نهایت مستحکم ساخته است.

نک جوینت (نوع اتصال دسته به بدنه)

نک جوینت، نقطه‌ایست که دسته به بدنه متصل می‌شود. نحوه و کیفیت این اتصال، به دو دلیل، بسیار مهم است. نخست، این اتصال باید تحمل فشار بسیار زیادی که سیم‌های گیتار بر آن اعمال می‌کنند را داشته باشد. دوم اینکه روش اتصال دسته به بدنه، به‌دلیل جرمی که به گیتار اضافه می‌کند، تأثیر قابل توجهی روی صدای گیتار دارد. به این دو دلیل اصلی و دلایل ریز و درشت دیگر، ساختار نک جوینت، با دقت طراحی و اجرا می‌شود. به‌طور کلی، سه متد اصلی برای اتصال دسته به بدنه وجود دارد: Bolt-on Neck ،Set Neck و Neck Through Body.

روش Set Neck

به بیان ساده، این روش همان چسباندن دسته به بدنه است که از زمان گیتارهای آکوستیک مورد استفاده قرار می‌گیرد و هنوز هم در ساخت اکثر گیتارهای آکوستیک از آن استفاده می‌شود. در روش Set Neck، محل اتصال با دقت زیاد کنده‌کاری می‌شود تا انتهای دسته، کاملاً در محل اتصال و در بدنه چفت شود. گیبسون لس پال، نمونه‌ی بارز این نوع اتصال است.

Bolt-on Neck

این روش در اولین گیتار ساخته شده توسط لئو فندر که بعدها به اسم تلکستر مشهور شد، به چشم می‌خورد. Bolt به‌معنای پیچ و مهره است، ولی فندر در ابتدا اصلاً از پیچ و مهره استفاده نکرده بود، بلکه محل اتصال توسط چهار پیچ چوبی در بدنه محکم می‌شد. امروزه، اکثر سازندگان گیتار در این روش از پیچ و مهره استفاده می‌کنند.

Neck Through Body

این روش، تنها در ساختار گیتارهای سالید بادی به کار گرفته می‌شود. در روش Neck Through Body، دسته در واقع بخشی از بدنه به حساب می‌آید و در طول بدنه‌ی گیتار امتداد می‌یابد. ساختار گیتارهای ابتدایی و آزمایشی لس پال، بدین شکل بود که یک قطعه چوب ۴ اینچی که از هداستاک تا انتهای بدنه امتداد میافت، نقش دسته را ایفا می‌کرد و دو تکه چوب که شبیه به بال، به دو طرف این ساختار چسبانده شده بود، بدنه گیتار را تشکیل می‌داد. بعدها، گیتارهای پیشرفته‌تر، از طریق اتصال زبانه‌ای به بدنه متصل شدند. این روش، جرم بدنه را پایین می‌آورد و برخی نوازندگان بر این باورند که این امر، باعث ایجاد صدای روشن‌تر در گیتار می‌شود. گیتارهای neck-through، به‌دلیل صدای روشن‌شان، در موقعیت‌هایی که نیاز به ولوم بالا در نوازندگی است، کاربردی هستند. از جمله گیتارهای neck-through مشهور می‌توان به گیبسون Firebird و پارکر Fly Classic اشاره کرد.

پروفایل‌ دسته

پروفایل دسته (شکل برش عرضی دسته)، احتمالاً شخصی‌ترین المان در ساختار گیتار است. پروفایل، روی چگونگی قرار گرفتن دسته در دست تأثیر می‌گذارد و با حسی که دسته به دست چپ منتقل می‌کند، ارتباط مستقیم دارد. از زمان ظهور اولین گیتارهای آکوستیک، انواع گوناگونی از شکل “C” وجود داشته است. از سوی دیگر، سازندگان گیتار الکتریک، با در نظر گرفتن خواسته‌های نوازندگان مختلف، به آزمایش و ساخت دسته‌هایی با پروفایل‌های گوناگون پرداختند و از این طریق، اشکال مختلف پروفایل دسته گیتار به وجود آمد. برای مثال، فندر استرتوکستر محبوب جف بک، دارای دسته‌ای با شکل بسیار قطور “C” بود و بعدها مدل Custom Artist Jeff Beck Signature Strat، با شکل عمومی‌تر و راحت‌تر “C” باریک به بازار عرضه شد.

پروفایلی به نام oval (به‌معنای بیضی یا تخم مرغی) نیز وجود دارد که مشابه پروفایل “C” است، اما قوس ملایم‌تری دارد و طرفداران خود را دارد. از سوی دیگر، پروفایل “U” را داریم که شکلی نسبتاً مستطیلی دارد و در بسیاری از گیتارهای فندر به چشم می‌خورد. می‌توان گفت که این پروفایل، بیشتر برای نوازندگانی با انگشتان بلند مناسب است. از طرفی، اریک کلپتون، پروفایل “V” را می‌پسندد. وسط این پروفایل برجسته است. نوع نامتقارنی از آن با نام “inverted V” نیز وجود دارد که در سمت بیس، قطر بیشتر و در سمت تربل، قطر کمتری دارد.

پهنای عرضی دسته نیز به اندازه شکل پروفایل مهم است. سازندگان گیتار از عباراتی چون “wide-fat” یا “regular-thin” و … برای توصیف شکل دسته و پهنای آن استفاده می‌کنند. در این عبارات توصیفی، از کلماتی چون wide (عریض)، regular (متعادل) و narrow (باریک)، برای اشاره به پهنای عرض دسته و از واژه‌هایی مانند fat (فربه)، regular (متعادل) و thin (لاغر)، برای اشاره به قطر یا عمق دسته استفاده می‌شود. این عبارات، به نسبت پروفایل دسته، واضح‌تر و آگاهی‌بخش‌تر هستند و برای کسانی که قصد خرید گیتار بصورت آنلاین را دارند، سودمندتر هستند. پارکر و پی آر اس، بیشتر از این نوع کدها برای توصیف دسته‌ی گیتارهایشان استفاده می‌کنند.

پروفایل‌ دسته

آیا فرت‌ها مهم هستند؟

معمولاً اکثر گیتاریست‌ها توجه زیادی به فرت‌ها نمی‌کنند. در صورتی که نوع و جنس فرت‌ها تأثیر قابل توجهی روی حس نوازندگی و صدای گیتار می‌گذارد. بسیاری از نوازندگان گیتار، به فرت‌ها به‌عنوان بخشی جدایی‌ناپذیر از فینگربورد نگاه می‌کنند. اگر دسته گیتار دارای حسی نرم و خوش‌دست است، بِند کردن نت‌ها و اجرای hammer-on و pull-off با آن آسان است و در طول فینگربورد، آوایی یکدست به ارمغان می‌آورد، یعنی فرت‌ها به خوبی انتخاب و نصب شده‌اند و بهترین اکشن را ارائه می‌کنند. خلاصه کلام اینکه فرت‌ها بسیار مهم هستند و سازندگان گیتار به خوبی می‌دانند که کدام فرت‌، با چه سایز و قطری مناسب فینگربورد سازهایشان است.

در خرید گیتار الکتریک به چه نکاتی توجه کنیم؟

شکل بدنه

همانطور که گفته شد، به‌طور کلی سه نوع بدنه‌ی گیتار الکتریک وجود دارد: سالیدبادی (solidbody)، سمی-هالو (semi-hollow) و هالوبادی (hollowbody).

اگر مواردی چون ساستین، صدای بلند امپ و استفاده از تعداد بالای پدال‌های افکت مورد نظر شماست، سالیدبادی بهترین انتخاب است. در مواردی که صدای آکوستیک گیتار با لول‌ بالای آمپلیفای‌شده مورد نیاز است، سمی-هالو مناسب است. در نهایت، هالوبادی یا گیتار jazz، تقریباً صدای آکوستیک گیتار را به‌صورت امپلیفای‌شده و با ولوم بالاتر ارائه می‌دهد. بدنه‌ی هالوبادی، مستعد فیدبک‌های ناخواسته و غیر موزیکال است.

چوب

نوع چوب (البته به‌همراه شماری از عوامل دیگر)، طبیعتا روی تُن و وزن گیتار اثرگذار است. چوب‌های گران‌قیمت‌تر، لزوماً منتج به گیتار خوش‌صدا‌تر نمی‌شوند و سوال مهم‌تر این است: آیا صدای ساز مورد نظرتان را دوست دارید یا نه؟

دسته گیتار

انتخاب دسته گیتار به سایز دست شما بستگی دارد. همانطور که ذکر شد، طیف گسترده‌ای از دسته‌ها، با پروفایل‌ها و ابعاد گوناگون و بنا بر اندازه و شکل دست نوازندگان مختلف ساخته می‌شود. نکته مهم این است که دسته گیتار، باید در دست چپ شما (اگر راست دست هستید) احساسی راحت و دلپذیر ایجاد کند.

Set Neck یا Bolt-on

برخی باور دارند که ساختار set neck (اتصال دسته با چسب)، ساستین بهتری از bolt on (اتصال دسته با پیچ) ارائه می‌دهد؛ نکته‌ای که شاید روی انتخاب شما تأثیرگذار باشد. ولی اگر یک فندر استرتوکستر می‌خواهید، به هر شکل، اتصال دسته به بدنه، bolt on خواهد بود و اگر در فکر گیبسون لس پال هستید، این ساز با دسته set neck به دست شما می‌رسد.

طول Scale

طول Scale، هم روی کیفیت تُنال نت‌ها و هم روی میزان کشش سیم‌ها برای رسیدن به کوک تأثیرگذار است. در واقع، منظور از طول اسکیل یا Scale Length، طول سیم قابل ارتعاش یا همان حد فاصل بین نات تا سدل است. همچنین، فاصله‌ی بین فرت‌ها با طول اسکیل نسبت مستقیم دارد؛ هرچه طول اسکیل بیشتر باشد، فاصله بین فرت‌ها بازتر خواهد بود.

اکثر گیتارهای الکتریک امروزی، دارای یکی از دو Scale Length رایج هستند: اسکیل ۲۴.۷۵ اینچی Gibson، که به مدل Les Paul، آن اتک‌های گرد و بیس‌های قوی را بخشیده و اسکیل ۲۵.۵ اینچی Fender که به Strat صدایی واضح، شفاف و بُرنده می‌دهد. یک طول اسکیل سوم ۲۵ اینچی نیز وجود دارد که مخصوص گیتارهای Paul Reed Smith است. این Scale، تُن خاص خود را ارائه می‌کند و نباید از آن به‌عنوان معدلی مابین گیبسون و فندر یاد کرد.

اینتونیشن

اینتونیشن (Intonation)، تعیین‌کننده این امر است که نت‌ها در طول فینگربورد، همواره کوک باشند. اگر فاصله بین فرت‌ها (معمولاً از فرت ۱۲ به بعد) دقیق نباشد، گیتار قابلیت کوک شدن نخواهد داشت و به‌زبان عامیانه، به درد نمی‌خورد.

تعداد فرت‌ها

اکثر گیتارهای الکتریک، دارای ۲۲ فرت هستند؛ اما اگر می‌خواهید در رجیسترهای بالاتر نوازندگی کنید، دسته‌ی ۲۴ فرتی، بعد از فرت ۱۲، یک اکتاو کامل را در اختیار شما می‌گذارد.

فینیش (پرداخت و رنگ چوب)

نوع فینیش، در صدای گیتارهای الکتریک، به اندازه گیتارهای آکوستیک تأثیرگذار نیست. ولی به هر شکل، چندان نگران فینیش نباشید. سازندگان گیتار در مرحله‌ی ساخت، این فاکتور را در نظر گرفته و فینیش مناسب را روی ساز انجام داده‌اند.

بریج

کلاً دو نوع اصلی بریج وجود دارد: بریج tremolo و بریج stoptail. بریج tremolo (یا whammy bar)، در حین نوازندگی، امکان شل یا سفت کردن سیم‌ها را به شما می‌دهد و برای سبک‌های متال و راک بسیار مناسب است. اما این کار ممکن است کوک گیتار را به هم بریزد. بریج stoptail (یا ثابت)، در حفظ کوک ساز بیشتر قابل اعتماد است و برخی بر این اعتقادند که به‌دلیل پیچ شدن این نوع از بریج در بدنه، باعث ساستین بهتر می‌شوند.

پیکاپ‌ها

بیشتر گیتارها دارای دو پیکاپ هستند؛ یکی نزدیک دسته که صدای گردتری ارائه می‌کند و دیگری نزدیک بریج که صدایی تیزتر یا به‌عبارتی twangy تولید می‌کند. در بسیاری از موارد، یک کلید ۳ حالته امکان انتخاب این دو پیکاپ یا ترکیب آنها با هم را ارائه می‌کند. برخی دیگر از گیتارها، دارای کلید ۵ حالته هستند که ضمن ترکیب پیکاپ‌ها با یکدیگر، با ایجاد تغییر در ارتباط phase پیکاپ‌ها با یکدیگر، صداهای شیشه‌ای یا تودماغی ارائه می‌کنند. با افزودن یک پیکاپ سوم یا پیکاپ وسط، این امکانات صدایی بیشتر هم می‌شود.

تیونینگ ماشین‌ها ( کوک‌ها)

نوع تیونینگ ماشین‌های گیتار شما بسیار مهم است. این بخش از گیتار، کوک کردن بسیار دقیق و حفظ ثبات کوک را ممکن می‌سازد. تیونینگ ماشین‌های بسته، در برابر زنگ‌زدگی و فرسودگی مقاوم هستند و برخلاف تیونینگ ماشین‌های پشت‌باز، نیازی به تعمیر و نگهداری ندارند.

منبع: sweetwater

ترجمه: بابک آخوندی


28 thoughts on “راهنمای خرید گیتار الکتریک

    • پشتیبانی گیتارایران می‌گوید:

      وقت بخیر،
      متأسفانه هیچ‌یک از گیتارهای مورد نظر شما تاکنون به‌طور دقیق توسط تیم فنی گیتارایران تست نشده است و نمی‌توانیم در مورد آنها اظهار نظر کنیم. در رنج قیمتی این دو گیتار، گزینه‌های بسیار خوبی از کمپانی‌های جکسون، اسکوایر و اپیفون در گیتارایران موجود است که برای تست نیز در دسترس هستند.
      موفق باشید

  1. رضا می‌گوید:

    سلام.وقتتون بخیر
    برای شروع میخوام آیبانز rg370 بگیرم و سبک متال مد نظرم هست.
    نظر شما در موردش چیه؟آیا پیشنهاد بهتری دارید؟

    • پشتیبانی گیتارایران می‌گوید:

      وقت بخیر،
      آیبانز RG370 انتخاب مناسبی است، اما پیشنهاد ما Squier Contemporary Active Stratocaster است. شما می‌توانید نمونه‌ی صدای این ساز را در این ویدئو بشنوید.
      موفق باشید.

  2. امیررضا می‌گوید:

    سلام، تا بازه قیمتی ۴ میلیون، چه گیتارایی برای اجرای سولو بهتر هستن و در کل اجرای ترکیبی؟ آیا پاسیفیکا ۰۱۲ را پیشنهاد می‌دهید؟

    • پشتیبانی گیتارایران می‌گوید:

      وقت بخیر،
      مدل اشاره‌شده از سطح کیفی قابل قبولی برخوردار است، اما پیشنهاد می‌کنیم که در صورت امکان، بودجه بیشتری را به تهیه گیتار اختصاص دهید و Squier Bullet را انتخاب کنید. Bullet از کیفیت بالاتری برخوردار است.
      موفق باشید.

  3. Ahmadreza می‌گوید:

    سلام من برای شروع با یاماها rs420میخوام استارت بزنم، قیمت اورجینال این گیتار و صدای گیتارو از کجا باید ببینم و بشنوم

    • پشتیبانی گیتارایران می‌گوید:

      وقت بخیر،
      متأسفانه مدل مورد نظر در گیتار ایران موجود نیست و از قیمت روز آن آگاه نیستیم.
      موفق باشید.

  4. سحر می‌گوید:

    سلام. ممنون از توضیحات. ما یه گیتار الکتریک میخواهیم برای شروع برای کسی که ساز اصلیش پیانو هست ولی میخواد در کنارش این رو هم داشته باشه و قیمتش مناسب باشه. چه مدلی رو پیشنهاد میکنید؟

    • پشتیبانی گیتارایران می‌گوید:

      وقت بخیر،
      شما می‌توانید با مراجعه به صفحه «گیتارهای مناسب برای شروع»، گزینه‌های مناسب را مشاهده کنید و یا از طریق شماره‌ تلفن‌های ۸۶۰۸۴۰۸۶ و ۸۶۰۸۲۲۴۹ با کارشناسان ما تماس بگیرید و در این مورد با آنها مشورت کنید.
      موفق باشید.

  5. Parinaz می‌گوید:

    سلام من هنوز اگاهی دقیق از مدل ها یا مارک ها ندارم اما سبک مد نظرم پاپ راک و راک.
    فقط طبق چیزی که دیدم از صدا cort G110 bk خوشم اومده
    ممنون میشم راهنماییم کنید

    • پشتیبانی گیتارایران می‌گوید:

      وقت بخیر،
      Cort G110 برای شروع نوازندگی انتخاب مناسبی است. به‌عنوان یک گزینه بهتر، می‌توانید مدل بالاتر آن یعنی Cort G250 را انتخاب کنید. به‌علاوه برای دریافت مشاوره دقیق‌تر و کامل‌تر می‌توانید از طریق شماره تلفن۸۶۰۸۴۰۸۶ با کارشناسان ما تماس بگیرید.
      موفق باشید.

    • پشتیبانی گیتارایران می‌گوید:

      وقت بخیر،
      متأسفانه اطلاعات ما در مورد این گیتار کافی نیست و نمی‌توانیم در مورد آن اظهار نظر کنیم. در میان گزینه‌‌های موجود در گیتارایران، Cort G250 از قیمت مناسب و کیفیت رضایت‌بخشی برخوردار است.
      موفق باشید.

  6. Enteha می‌گوید:

    سلام، وقتتون بخیر.
    من قصد دارم تا سقفِ ۲۰ میلیون (با هزینه‌ی آمپ، کِیس و لوازمِ اضطراری برای ساز( هزینه کنم و سبکِ مورد علاقه‌ام راک و متال هست. به سازهای استرتوکستر فندر علاقه‌مندم، پیشنهادِ مجموعه‌ی شما چه مدلیه؟ با تشکر از تیمِ گیتار ایران.

    • پشتیبانی گیتارایران می‌گوید:

      وقت بخیر،
      اکثر استرتوکسترها برای متال چندان مناسب نیستند؛ اما Squier Contemporary Active جزو معدود استرت‌هایی‌ است که برای متال هم بسیار مناسب است.
      موفق باشید.

  7. علیرضا می‌گوید:

    برای کسی که هیچ تجربه در زمینه نوازندگی نداره.و به موسیقی راک علاقه داره چه پیشنهادی میدید؟
    برای شروع گیتار اکوستیک بهتر است یا میتوان با الکتریکی هم زد؟

    • پشتیبانی گیتارایران می‌گوید:

      وقت بخیر،
      پیشنهاد می‌کنیم یادگیری را حتماً با گیتاری شروع کنید که هدف نهایی‌تان است.
      موفق باشید.

  8. arad می‌گوید:

    ممنون بابت اطلاعات دقیقتون. میخواستم بدونم بین squire effinity strat و squire effinity tele کدوم رو پیشنهاد میکیند؟ و اینکه ترکیب HSS که برای strat هست یه برتری به tele در نظر گرفته میشه؟ من به tele علاقه دارم ولی بعضی جاها میگن بخاطر HSS بودن پیک های strat طیف سبک های بیشتری رو شامل میشه. مسخواستم کسی که تجربه استفاده رو داره منو راهنمایی کنه

  9. راستین می‌گوید:

    سلام خسته نباشید . من دوسالو نیمه گیتار کلاسیک میزنم حالا میخوام یه گیتار الکتریک بگیرم . سبک مورد نظرم گرانج الترنتیو راک هستش چه گیتاری مناسبه؟ پیشنهادتون چیه؟

    • پشتیبانی گیتارایران می‌گوید:

      وقت بخیر،
      اکثر گیتارهایی که دارای پیکاپ هامباکر هستند، می‌توانند برای شما مناسب باشند. لطفاً برای دریافت مشاوره دقیق‌تر، از طریق شماره تلفن ۸۶۰۸۴۰۸۶ با کارشناسان ما تماس بگیرید.
      موفق باشید.

  10. داستین می‌گوید:

    سلام خسته نباشید ، سبک مورد نظرم ، آلترناتیو و ایندی راک هست ، چه گیتار الکتریک هایی رو پیشنهاد میکنید؟ پیکاپ های هامباکر واسه این سبک ها بهتره یا سینگل کویل

    • پشتیبانی گیتارایران می‌گوید:

      وقت بخیر،
      برای سبک‌های مورد نظر، پیکاپ سینگل کویل مناسب‌تر است و به همین دلیل پیشنهاد می‌کنیم یک گیتار با پیکاپ‌های سینگل کویل یا گیتاری با پیکاپ‌های هامباکر و قابلیت Coil Splitting را انتخاب کنید. از میان مدل‌های دارای سینگل کویل، بسته به بودجه مورد نظر شما، بسیاری از محصولات اسکوایر و فندر مناسب هستند. از میان مدل‌های دارای هامباکر و قابلیت کویل-اسپلیتینگ نیز مدل‌هایی چون Epiphone Les Paul Studio و Epiphone Les Paul Modern را پیشنهاد می‌کنیم. برای دریافت مشاوره دقیق‌تر می‌توانید از طریق شماره تلفن ۸۶۰۸۴۰۸۶ با کارشناسان ما تماس بگیرید.
      موفق باشید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *