نوع سیم مورد استفاده در گیتارهای الکتریک دیوید گیلمور چیست؟

نوع سیم مورد استفاده در گیتارهای الکتریک دیوید گیلمور چیست؟

«من همواره سعی دارم بسته به نقاط قوت و ضعف‌ خود، از زاویه‌ای ملودیک به نوازندگی نگاه کنم و آنقدر روی یک مبحث کار کنم تا صدایی “خوب” به دست آورم. برای انجام چنین کاری، برنامه مشخصی را در نظر نمی‌گیرم و خود را به قوانین و مقررات خاصی در نوازندگی محدود نمی‌کنم.»

اینها سخنانی است که دیوید گیلمور (David Gilmour)، طی مصاحبه با مجله Guitar World در سال ۱۹۸۸ گفته است. در حالی که در این مصاحبه، منظور گیلمور از قوانین و مقررات احتمالاً قوانین کلی نوازندگی و تئوری موسیقی بوده است، اما رویکرد او در انتخاب سیم گیتار الکتریک نیز دقیقاً مشابه با همین سخنان است و او همواره به جای استفاده از ست‌های آماده موجود در بازار، یک ست ویژه از سیم را بر روی گیتارهای خود نصب کرده که همخوانی کاملی با سبک و سیاق نوازندگی‌اش دارد.

در این مطلب، قصد داریم به سیم‌هایی که دیوید گیلمور بر روی گیتارهای الکتریک خود نصب می‌کند بپردازیم و بگوییم که چرا دستچین کردن چنین ستی از نظر ما کاری فوق‌العاده است و شما نیز باید در انتخاب سیم برای گیتارتان، رویکردی مشابه را اتخاذ کنید.

طی چند ماه اخیر، بحث گیج و نوع سیم‌های مورد استفاده دیوید گیلمور در گیتارهای الکتریک او، به بحثی داغ در فضای مجازی تبدیل شده است و بنا بر همین امر، تصمیم گرفتیم که طی یک مطلب کوتاه، نظر خود را در این رابطه با شما در میان بگذاریم.

امروزه، شرکت جی‌اچ‌اس (GHS) ست سیم دستچین‌شده گیلمور را به فروش می‌رساند و شما می‌توانید این محصول را خریداری و بر روی گیتار خود نصب کنند.

ست سیمی که در این مطلب قصد داریم غالباً به آن بپردازیم، ستی است که گیلمور از آن بر روی گیتارهای استرتوکستر (Stratocaster) خود استفاده می‌کند. همانطور که احتمالاً می‌دانید، او به‌ندرت از گیتارهای گیبسون لس پال (Les Paul) بهره می‌گیرد؛ اما زمانی که به چنین گیتاری نیاز دارد، از سیم‌هایی با گیجی کمی بالاتر استفاده می‌کند تا به این شکل، طول اسکیل کوتاه‌تر لس پال نسبت به استرتوکستر را جبران کند.

گیج سیم‌های گیتار دیوید گیلمور

  • استرتوکستر: .۰۱۰، .۰۱۲، .۰۱۶، .۰۲۸، .۰۳۸ و .۰۴۸
  • لس پال: .۰۱۰۵، .۰۱۳، .۰۱۷، .۰۳۰، .۰۴۰ و .۰۵۰

سیم گیتار دیوید گیلمور

نکته جالب و جذاب در گیج سیم‌های مورد استفاده توسط گیلمور، این است که سیم‌های B و G در آن ضخامتی کم و انعطافی بالاتر از معمول دارند؛ امری که نوازندگی آسان و جذاب را خصوصاً در اجرای تکنیک‌هایی همچون بند به ارمغان می‌آورد.

سیم E بالا در این ست، گیجی کاملاً استاندارد دارد؛ اما دو سیم بعدی با گیج ۱۲ و ۱۶، نازک‌تر از حد معمول چنین ستی هستند و بیشتر با سیم‌های موجود در یک ست با گیج ۹ (مثل ست ۹-۴۲) مشابه هستند. این ترکیب باعث نرمی این دو سیم و امکان اجرای آسان بند با آنها می‌شود و در مقابل، مقاومت و سختی بالاتری را در سیم E بالا به نوازنده ارائه می‌کند.

چنین رویکردی در ست‌های سیم دستچین‌شده چندی دیگر از گیتاریست‌های مشهور نیز دیده می‌شود و به نظر می‌رسد که رویکردی محبوب، خصوصاً در میان نوازندگان قدیمی‌تر گیتار الکتریک است. برای مثال، استیوی ری وان (Stevie Ray Vaughan) نیز گیج سه سیم بالای گیتار خود را به‌ترتیب ۱۳، ۱۵ و ۱۹ انتخاب می‌کند. این امر بدین معناست که ضخامت سیم اول ساز او بسیار بالاتر از معمول است؛ اما دو سیم بعدی آن ضخامتی مشابه با سیم‌های یک ست با گیج ۱۱ دارند. گیلمور نیز همین فلسفه را در گیجی بسیار پایین‌تر در ست سیم خود اعمال کرده است.

دلیل چنین انتخابی از سوی گیتاریست‌های قدیمی‌تر برای ما روشن نیست، اما به نظر می‌رسد که این نوازندگان، انعطاف بالای سیم B و G را در گیتار خود می‌پسندند و به این شکل، می‌توانند بهتر نوازندگی کنند و در عین حال، می‌خواهند سیم E بالای سازشان صدایی غالب تولید کند و نت‌های نواخته‌شده با آن در میان صدای سایر سازها گم نشوند.

سیم‌های بیس در ست گیلمور نیز به‌ترتیب گیجی معادل ۲۸، ۳۸ و ۴۸ دارند که با یک ست استاندارد با گیج متوسط کاملاً مشابه است.

پس به‌طور کلی، می‌توان گفت که گیلمور در انتخاب سیم برای گیتار الکتریک خود، سیم E بالای آن را از یک ست با گیج پایین یا لایت (light)، یعنی ۱۰ انتخاب کرده است، دو سیم بالایی آن، یعنی G و B را از یک ست با گیج بسیار پایین یا سوپر لایت (super light)، یعنی ۹ برگزیده است و نهایتاً برای انتخاب سیم‌های بیس ست خود، به سراغ یک ست با گیجی بالاتر، یعنی ۱۱ رفته است.

این تصمیم بسیار جالب است و با وجود اینکه چنین ستی به‌صورت آماده در بازار به‌آسانی یافت نمی‌شود، اما ما انتخاب آن توسط یک گیتاریست را کاملاً قابل درک و منطقی می‌دانیم. به لطف چنین ستی، نوازنده می‌تواند انعطاف لذت‌بخشی را در نواختن سیم‌های تربل ساز تجربه کند و همزمان، صدایی گرم و غالب را نیز در سیم‌های بیس گیتار در اختیار داشته باشد. چنین ویژگی‌هایی در سیم، خصوصاً برای گیتاری همچون استرتوکستر که برخی از اوقات ممکن است صدایی کمی تیز تولید کند، بسیار مناسب خواهد بود و صدایی متوازن را حاصل می‌‌کند.

دلیل اینکه به این ست سیم خاص پرداختیم، این بود که از نظر ما، رویکرد گیلمور در انتخاب سیم بسیار جالب و در عین حال منطقی بوده است. در واقع، شما نیز ممکن است صدای سیم E خود را در یک ست با گیج ۱۰ بپسندید، اما همزمان حس نوازندگی در سیم‌های G و B در یک ست با گیج پایین‌تر ۹ را به سیم‌هایی با گیج بالاتر ترجیح دهید و قدرت صوتی سیم‌های بیس با گیج بالا برایتان جذاب باشد. در چنین شرایطی شما هم می‌توانید درست مانند نوازندگانی چون دیوید گیلمور، سیم‌هایی از گیج‌های مختلف را بسته به اولویت‌ها و سلیقه خود دستچین کرده و با ترکیب آنها با یکدیگر، یک ست سیم ایده‌آل در اختیار داشته باشید.

ما نمی‌دانیم که ست سیگنچر گیلمور از شرکت GHS، توسط خود این شرکت طراحی شده است یا گیلمور آن را طراحی کرده است و برای ساخت به این شرکت سپرده است؛ اما در هر صورت، این محصول یک ست بسیار جذاب و متفاوت است و می‌تواند نقطه شروعی عالی برای تجربه ست‌های سیم کاستوم باشد و ورودی بسیار خوب را به این دنیا برای شما رقم بزند.

امیدواریم که از مطالعه این مطلب لذت برده باشید و برای ساخت یک ست سیم ویژه بسته به سلایق خود، انگیزه‌ای دوچندان پیدا کرده باشید! همچنین شما می‌توانید تمامی سوالات خود در رابطه با گیج سیم و نحوه دستچین کردن سیم‌های مختلف در یک ست را در بخش نظرات همین مطلب مطرح کنید تا کارشناسان ما در اولین فرصت، شما را راهنمایی کنند.

در پایان، اگر دوست دارید با نحوه اجرای تکنیک بِند توسط گیلمور بیشتر آشنا شوید، پیشنهاد می‌کنیم ویدیوی آموزشی زیر را تماشا کنید:

منبع: StringJoy
مترجم: امیر تولی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *