آموزش, مقالات, مقالات درامز
۱۰ مشکل رایج در درام کیتهای الکترونیک و راهحل آنها
مه
درام کیت الکترونیک، وسیلهای عالی برای کسانی است که میخواهند نوازندگی درامز را بیاموزند اما امکان استفاده از یک ست آکوستیک را ندارند. این ساز مدرن با اندازه جمعوجور، صدای قابلکنترل و فناوری پیشرفته خود، میتواند امکان تمرین در فضاهای کوچک را در سکوت و با در اختیار داشتن بازهای وسیع از اصوات برای شما فراهم کند. با این حساب، شاید با خود فکر کنید که درام کیتهای الکترونیک، وسایلی بینقص هستند که مزایایی بیشمار را نسبت به نمونههای آکوستیک این ساز جذاب دارند؛ اما در حقیقت، همین امکانات فراوان، باعث بروز مشکلاتی نیز در این سازها میشود که بعضاً میتواند تجربه استفاده شما از آنها را تحتالشعاع قرار دهد.
اگر شما نیز درامر هستید و از کیتهای الکترونیک برای تمرین، ضبط و اجرای زنده استفاده میکنید، ممکن است تا به امروز دچار چالشهایی شده باشید که لذت نوازندگی این ساز را برایتان کاهش میدهند و روشی برای حل آن پیدا نکرده باشید. در این مطلب، قصد داریم رایجترین مشکلاتی که در درامز الکترونیک رخ میدهد را بررسی کنیم و راهحلهایی ساده را نیز برای آنها ارائه دهیم.
۱. وقتی به یک پد ضربه میزنم، چند صدا از بخشهای مختلف کیت تولید میشود!
این یکی از رایجترین مشکلاتی است که ممکن است در یک درام کیت الکترونیک رخ دهد؛ اما خوشبختانه حل آن نیز بسیار آسان است. این پدیده که به زبان ساده کراستاک (crosstalk) خوانده میشود، زمانی رخ میدهد که سنسورهای موجود در پدهای مختلف یک درام ست الکترونیک، ارتعاشات ناشی از برخورد چوب با یک پد دیگر را نیز دریافت میکنند و به دلیل تحریک شدن، باعث تولید چندین صدا در ماژول مرکزی ساز میشوند. چند کار ساده میتواند این مشکل را در درام کیت شما حل کند.
اول از همه، تمامی پدها را بازبینی کنید و از نصب صحیح آنها و عایق بودنشان از یکدیگر بهطور کامل اطمینان حاصل کنید. احتمالاً در این نقطه، شما میدانید که کدامیک از پدها بهصورت اشتباهی درگیر شده و باعث تولید صدای اضافی در کیت میشود؛ اما پیشنهاد میکنیم باز هم تمامی پدها را با دقت نگاه کنید تا از جدا بودن آنها بهصورت کامل از یکدیگر مطمئن شوید. ممکن است که یکی از پدها تماسی جزئی با پد دیگر داشته باشد و همین امر نیز باعث بروز این مشکل در آن شده باشد.
اما بهجز این، ارتعاش ناشی از برخورد درام استیک با یک پد، ممکن است از طریق شاسی درام کیت به پدهای دیگر انتقال یابد و باعث درگیر شدن سنسورهای آنها شود. از این رو، پیشنهاد میکنیم تمامی پایههای پدها را نیز با دقت بازبینی کنید تا مطمئن شوید همگی آنها بهشکل صحیح بر روی کیت نصب شدهاند.
اگر پس از انجام تمامی این مراحل نیز مشکل در سازتان حل نشد، وقت آن میرسد که وارد مراحلی فنیتر شوید و به سراغ تنظیمات ماژول مرکزی درامز بروید. بسیاری از ماژولهای مرکزی در درام ستهای امروزی، به قابلیتها و کنترلهایی برای جلوگیری از بروز پدیده کراستاک در کیت مجهز هستند. این قابلیت به ماژول کمک میکند که ضربات نوازندگی و ارتعاشات ناخواسته را از یکدیگر بهشکلی دقیقتر تشخیص دهد و از بروز این پدیده ناخوشایند جلوگیری کند.
در صورتی که ماژول ساز شما نیز از این قابلیت برخوردار است، پیشنهاد میکنیم کنترل فیلتر آن را در میزانهای مختلف تنظیم کنید و با هر یک از آنها مدتی به نوازندگی بپردازید تا ببینید در کدامیک از آنها، مشکل کراستاک حل میشود و همزمان نوازندگی دقیق و کاملی را نیز تجربه میکنید.
اما بهجز این، درام کیتهای الکترونیک به کنترلی برای تنظیم حساسیت هر یک از پدهای خود نیز مجهز هستند که تنظیم نادرست این مؤلفه نیز میتواند باعث بروز کراستاک شود. در واقع، ممکن است حساسیت یکی از پدها در میزانی بسیار بالا تنظیم شده باشد و همین امر نیز باعث شود که سنسورهای آن با کوچکترین ارتعاش، بهسرعت درگیر شوند. از این رو، پیشنهاد میکنیم در صورتی که با مشکل کراستاک در درامز الکترونیک خود مواجه هستید، حتماً تنظیمات حساسیت پدها را نیز با دقت بررسی کنید؛ زیرا یکی از رایجترین دلایل بروز این مشکل در حین نوازندگی، همین مورد است.
۲. برای اینکه صدای کامل ساز خود را بشنوم، باید ضرباتی شدید به پدهای آن وارد کنم!
در زمان نوازندگی با یک درام کیت آکوستیک، ما با کنترل شدت ضربات خود بر روی یک سنج یا طبل، شدت صدای آن را بهشکلی پویا کنترل میکنیم. این امر در ستهای الکترونیک نیز صدق میکند؛ اما در این نوع از درامز، ضربات ما بهجای تبدیل به فشار هوا، به یک مقیاس کامپیوتری و الکترونیکی تبدیل میشوند و همین امر نیز تفاوتهایی آشکار را در حس نوازندگی میان نمونه الکترونیک و آکوستیک این ساز ایجاد میکند. به همین دلیل، یک درام کیت الکترونیک معمولاً میتواند به هر نوازنده، حس کاملاً متفاوتی را ارائه کند. بعضی از اوقات، این تفاوت چندان محسوس نیست و میتوان از آن چشمپوشی کرد؛ اما برخی دیگر از اوقات، یک درامر میتواند با یک کیت بهخوبی نوازندگی کند، اما درامر دیگر هرچقدر هم که محکم به پدها ضربه بزند، نمیتواند صدایی کامل و خوب از ساز خود دریافت کند.
از آنجا که این مشکل در درام ستهای الکترونیک بسیار رایج است، اکثر مدلهای موجود در بازار، به کنترلی مجهز هستند که میتوانید بهوسیله آن، پاسخدهی تمامی اجزای ساز را بسته به نوازندگی خود تنظیم کنید. در این شرایط نیز کنترل حساسیت پدها بهصورت مجزا، بهترین نقطه شروع برای بهینهسازی عملکرد درام کیت بسته به نوازندگیتان است. تنظیم این مؤلفه، به شما امکان میدهد که حساسیت هر پد به شدت ضربات خود را تنظیم کنید. این مؤلفه باید بهگونهای تنظیم شود که پاسخدهی و پویایی درامز حفظ شود و بتوان در طول نوازندگی، شدت صدای هر بخش از کیت را با دقت تمام کنترل کرد.
اما بسیاری از مدلهای موجود در بازار، علاوه بر تنظیم حساسیت پدها، به یک کنترل پیشرفتهتر نیز مجهزند که بهوسیله آن میتوان حساسیت هر پد به شدت ضربه (velocity) را در قالب یک منحنی و با دقتی بالا تنظیم کرد. با این تنظیمات، میتوان میزان نیروی برخورد موردنیاز از طرف نوازنده برای تولید صدا از آرامترین تا شدیدترین حالت ممکن را تعیین کرد. همانطور که انتظار میرود، این مؤلفه تأثیری اساسی در پاسخدهی و عملکرد کلی یک درام کیت دارد و تنها با استفاده از آن، میتوان حس نوازندگی این ساز را بهکلی تغییر داد. رایجترین منحنیهای ولاسیتی قابل دسترس در درام ستهای الکترونیک را میتوان سه مورد زیر دانست:
- منحنی خطی (linear)
- منحنی لگاریتمی (logarithmic)
- منحنی تصاعدی (exponential)
یک منحنی خطی، همانطور که از نامش پیداست، قوس خاصی در طول خود ندارد و عملکردی کاملاً یکدست را از آرامترین تا شدیدترین ضربات برای ساز رقم میزند. این نوع از منحنی، منحنی استاندارد حساسیت در یک درام کیت الکترونیک است و میتواند نقطه شروعی بسیار خوب برای اکثر درامرها باشد.
از سوی دیگر، منحنی لگاریتمی، هرچه ضربه شدیدتر باشد، آن را بیشتر تقویت میکند و در واقع، با استفاده از آن برای تولید صداهایی شدید نیاز به صرف نیرویی کمتر خواهید داشت.
در مقابل، فعالسازی یک منحنی تصاعدی، باعث کاهش بازخورد ساز به ضربات شدید میشود. در پی بهکارگیری این منحنی حساسیت، صداهای آرام و متوسط در نوازندگی بهآسانی قابل دستیابی هستند، اما برای تولید صدایی بلند و شدید، باید نیرویی بهوضوح بیشتر را در ضربات خود صرف کنید. اگر معمولاً در نوازندگی، ضرباتی بیشازحد شدید میزنید و حس میکنید صدای نوازندگیتان بیشازحد بلند است، منحنی تصاعدی برای شما مناسب خواهد بود و میتواند این نقص را در نوازندگیتان برطرف سازد.
۳. تمامی اجزای درام کیت در حین نوازندگی حرکت میکنند!
اینکه اجزای درامز بهشکلی مستحکم در سر جای خود نباشند و با هر ضربه، شاهد حرکت آنها باشید، تجربهای بسیار کلافهکننده است. اما دلیل این مشکل، احتمالاً بیدقتی در نصب اجزای کیت بوده است و با یک بازبینی ساده میتوانید آن را برطرف کنید.
برای حل این مشکل بهتر است نخست تمامی بخشهای پیچی و مهرهای ساز را بازبینی کنید و همگی آنها را با دست یا بهوسیله آچار، اندکی سفت کنید. توجه داشته باشید که در این پروسه، هیچ پیچ و مهرهای را بیشازحد سفت نکنید؛ زیرا با این کار، ممکن است باعث بریدن پیچ یا شکستن قطعات پلاستیکی کیت شوید و صدماتی جبرانناپذیر را به ساز خود وارد کنید. اکثر گیرههای مورداستفاده در شاسی و پدهای درام کیتهای الکترونیک، به پیچهایی مجهز هستند که میتوان آنها را بهوسیله دست سفت کرد؛ اما برای باز و بسته کردن برخی از اجزای این سازها نیز به یک آچار مخصوص درام نیاز خواهید داشت.
اگر میخواهید درام کیت خود را برای اولین بار نصب و راهاندازی کنید، خوب است که چند دقیقه زمان صرف کنید و از سفت بودن کامل تمامی اتصالات موجود در فریم اصلی ساز اطمینان حاصل کنید. این پروسه باید شامل بازبینی تمامی پایهها و میلههای متصلکننده کیت نیز بشود و توصیه میکنیم در آن، به صاف بودن و سفت بودن تمامی این موارد دقت کنید.
پس از این، به سراغ گیرهها بروید و مطمئن شوید که همگی به اندازهای سفت نصب شدهاند که حتی پس از وارد آمدن شدیدترین ضربات درام استیک نیز بر روی شاسی ساز حرکت نمیکنند و تجربهای پایدار را از نوازندگی برای شما به ارمغان میآورند.
انجام این مراحل بازبینی، تنها برای راهاندازی اولیه درامز نیست و حتی اگر ساز خود را بهتازگی جابهجا کرده یا مدتی آن را بهصورت آماده، بدون استفاده رها کردهاید نیز بهتر است تمامی این مراحل را برای آن انجام دهید.
با دقت به صحت و سلامت تمامی اتصالات موجود در شاسی و اجزای متصلکننده کیت و حل مشکلات تمامی آنها، تجربه نوازندگی لذتبخشتری را برای خود فراهم خواهید کرد و میتوانید سازی پایدار در اختیار داشته باشید که تحت شدیدترین ضربات دست شما نیز خم به ابرو نمیآورد!
۴. یکی از پدهای درام کیت کار نمیکند!
در صورتی که دچار چنین مشکلی شدهاید، بهتر است پیش از انجام هر کاری، اتصالات سیمی ساز را بازبینی کنید. در اکثر درام کیتهای الکترونیک، یک درام پد تنها بهوسیله یک سوکت به ماژول مرکزی متصل میشود و از این رو، بازبینی اتصال و رفع ایراد آن کاری آسان است.
اگر پس از بازبینی کامل تمامی کانکتورهای پدها، باز هم یکی از پدهای کیت کار نمیکرد، میتوانید جک یکی از پدها که مشکلی ندارد را با جک پدی که دچار مشکل شده است جابهجا کنید تا بدین شکل، ببینید ریشه مشکل کجاست. در نظر داشته باشید که با انجام این اتصال، پد سالمی که به کانکتور پد خراب متصل کردهاید، اکنون صدایی مشابه با صدای تعیینشده برای پد خراب تولید میکند! اگر با انجام این کار مشکل برطرف شد و با ضربه زدن به درام پد جابهجاشده، درام کیت صدایی تولید کرد، پس احتمالاً کابل درام پدتان دچار مشکل شده است.
در برخی از درام کیتهای الکترونیک، کابلهایی جداگانه با جک برای اتصال پدها به ماژول مرکزی مورد استفاده قرار میگیرد. در این صورت، شما میتوانید بهآسانی کابل مربوط به این اتصال را بهصورت یدکی خریداری کنید و مشکل موجود در ستاپ خود را حل کنید. از سوی دیگر، اگر کابل ارتباطدهنده پدها به ماژول مرکزی از نوع یکپارچه و بهصورت یک دسته سیم است، باید یک خبر خوب و یک خبر بد به شما بدهیم؛ خبر خوب این است که این دسته سیمها نیز بهصورت یدکی در بازار وجود دارند و میتوانید آنها را تعویض کنید. خبر بد این است که برای خرابی کابل یکی از پدها، مجبور به تعویض کل دسته سیم خواهید بود!
یک راه دیگر نیز وجود دارد که میتوان آن را بهصورت تقریباً رایگان انجام داد؛ اما خودتان باید بتوانید آن را انجام دهید. در صورتی که کار با هویه را بلد هستید، میتوانید با صرف زمان، نقطه قطعی در کابل مربوط به پدی که دچار مشکل شده است را بیابید، آن را بشکافید و آن نقطه از آن را با کمی لحیمکاری، با یک تکه جدید کابل جایگزین کنید. اما این کار به این آسانیها نیست و نیازمند مهارتی قابل توجه در لحیمکاری و همچنین صبری بسیار است؛ زیرا یافتن قطعی در یک کابل در یک دسته سیم نسبتاً بلند، کاری زمانبر و کلافهکننده است. از این رو، توصیه میکنیم تنها در صورتی که به مهارت خود در لحیمکاری اطمینان دارید، این کار را انجام دهید؛ وگرنه ممکن است حتی به کابلهای دیگر موجود در دسته سیم نیز آسیب بزنید و مشکلاتی وسیعتر را برای ساز خود به بار بیاورید!
اگر پس از انجام تمامی فرایندهای تست، پدی که دچار مشکل شده است را با یک کابلی که میدانید سالم است نیز آزمایش کردید و باز هم نتوانستید آن را به کار بیندازید، باید بگوییم که متأسفانه پد درام کیت الکترونیک شما دچار مشکل شده است و باید آن را به یک تعمیرکار مجرب بسپارید یا آن را بهکلی با یک نمونه جدید جایگزین کنید. در این صورت، بهترین کار این است که با شرکت واردکننده یا گارانتی ساز تماس بگیرید و از آنها در این رابطه مشورت دریافت کنید.
۵. پدالهای درام کیت من روی زمین سُر میخورند!
سر خوردن پدالها بر روی زمین در حین نوازندگی، یکی از مشکلات رایج هم در درام کیتهای الکترونیک و هم در نمونههای آکوستیک این ساز است. اما در مدلهای الکترونیک، راهحل این مشکل مستقیماً به نوع پدالی که برای کنترل کیک درام و های-هت خود استفاده میکنید، بستگی خواهد داشت. در درام کیتهای الکترونیکی که استند های-هت در آنها بهشکل کیتهای آکوستیک طراحی شده است، این استند معمولاً پایههای لاستیکی دارد که برای برقراری اصطکاک حداکثری با زمین طراحی شدهاند. از سوی دیگر، پدالهای کنترلر های-هت معمولاً به زبانههایی در زیر خود مجهز است که به پایداری آنها کمک میکنند. این طراحی معمولاً بهشکلی مشابه در ساختار شل و پایه کیک درام این کیتها نیز بهکار رفته است و باعث میشود که در اکثر شرایط، این اجزا در حین نوازندگی از سر جای خود تکان نخورند.
اگر ساز را بر روی زمین سخت قرار دادهاید و در همان موقعیت آن را مینوازید، پیشنهاد میکنیم برای حل مشکل تکان خوردن پدالها، کل کیت یا حداقل پدالهای آن را بر روی یک سطح نرمتر همچون فرش قرار دهید. به این شکل، هم از بروز خطوخش در کف استودیو یا خانه خود جلوگیری میکنید و هم به پایداری تمامی اجزای کیت خود کمک خواهید کرد.
همچنین شما میتوانید با چرخاندن پیچ قرارگرفته در زیر پایههای تیغیشکل پدالهای کیت خود، طول آنها را کمی افزایش دهید تا بهشکلی ایمنتر بر روی فرش قرار بگیرند. اما توجه داشته باشید که با افزایش بیشازحد طول این پایهها، ممکن است باعث شوید که پایهها با نوک تیز خود، از فرش عبور کنند و باز هم با کف سخت خانه برخورد کنند. همچنین در زمان جابهجایی پدال نیز این پایههای تیز را فراموش نکنید و دقتی ویژه را در این پروسه به خرج دهید تا از آسیب زدن به فرش یا دستان خود جلوگیری کنید! این پایهها معمولاً آنقدر تیز نیستند که صدماتی اساسی را به شما یا اشیاء اطرافتان وارد کنند؛ اما تیزی آنها بهحدی است که اگر آنها را به دستان خود فشار دهید، یک سوراخ کوچک بر روی پوست شما ایجاد کنند!
۶. با اینکه از هدفون استفاده میکنم، اما اعضای خانواده از صدای زیاد سازم شکایت دارند!
سروصدای زیاد، بزرگترین مشکل درامز است و نوازندگان این ساز همواره باید شکایتهای اطرافیان و همسایگان را تحمل کنند! شاید شما نیز با خود فکر کرده بودید که با خرید درامز الکترونیک، مشکل سروصدا را در نوازندگی بهکلی حل کردهاید و دیگر کسی به این دلیل از شما شکایت نمیکند؛ اما پس از خرید این ساز، متوجه شدهاید حتی با این نوع از درامز نیز باعث آزار اعضای خانه میشوید! در این صورت، نکتهای که نادیده گرفتهاید این است که ضربه زدن به اشیاء با استفاده از چوب، به هر حال صدایی قابلتوجه تولید میکند و اینکه این سازها درام شلهای فلزی ندارند، باعث حل کامل این مشکل در آنها نمیشود!
درام کیتهای الکترونیک از نظر سروصدا، وضعیت بسیار بهتری از نمونههای آکوستیک دارند و این مشکل در آنها تا حد زیادی حل شده است. این امر خصوصاً در مدلهای جدیدتر، یعنی مدلهایی که به هدهایی از جنس مش (mesh) مجهز هستند، بیشتر نیز حس میشود و این کیتها، صدایی بسیار کمتر از نمونههای قدیمی مجهز به درام هدهای پلاستیکی دارند. اما حتی با این سازها نیز ممکن است پس از مدتی نوازندگی، اطرافیان خود را از صدای زیاد ساز خود کلافه کنید. به هر حال، نواختن درامز نیازمند اجرای مکرر حرکتهای کوبشی است و این صدا هرچقدر هم که زیبا و موزون باشد، میتواند افرادی که به آن توجه ندارند را خسته کند.
اما این امر بدین معنا نیست که دیگر هیچ کاری نمیتوانید کنید و باید بهکلی با نوازندگی درامز خداحافظی کنید؛ بلکه راهحلهایی مفید برای این مشکل وجود دارد که میتوانند چالشهای شما و اطرافیانتان را در این زمینه برطرف سازند. اگر در ساعتی به تمرین میپردازید که اغلب اعضای خانواده در خانه حضور دارند، یک راهحل رایگان و آسان این است که زمان تمرین خود را تغییر دهید تا اطرافیانتان را نیز آزار ندهید.
اگر چنین چیزی برای شما مقدور نیست، ناامید نشوید؛ زیرا راهحلهای دیگری نیز وجود دارد که بهکمک آنها میتوانید صدای ساز خود را تا حدی کاهش دهید.
با احتساب اینکه صدای اصلی درامز بهوسیله هدفون در گوش شما پخش میشود، پس احتمالاً صدای پخششده از ساز مشکل شما نیست و صدای مکانیکی ناشی از برخورد درام استیکهای شما با پدها و ارتعاش انتقالیافته از کیک درام و پدالهای آن به شاسی ساز است که باعث شکایت اطرافیانتان شده است.
صدای برخورد چوب با درام پد معمولاً چندان بلند نیست و توانایی انتقال به فواصلی دور را ندارد؛ اما میتوان این صدا را نیز با استفاده از درام استیکهایی با سر لاستیکی کاهش داد.
انتقال ارتعاشات کیت در خانه اما مشکلی بزرگتر است که حل کردن آن نیازمند یک راه پیچیدهتر است. این امر خصوصاً اگر در یک آپارتمان زندگی میکنید و همسایه پایینیتان از صدای سازتان شکایت دارد، اهمیت بیشتری پیدا میکند. یک راه مفید برای کاهش صدای بم نوازندگی درامز، قرار دادن کیت بر روی یک «سکوی توپ تنیس» است. برای ساخت این سکو، باید دو سطح چوبی بسازید و توپهای تنیس را بهصورت ساندویچی در میان آنها قرار دهید تا از انتقال ارتعاشات صدای ساز به زمین و طبقه پایین جلوگیری کنید.
اگر به دنبال یک راه استاندارد و آماده برای حل این مشکل هستید، محصولاتی همچون سری Noise Eater از کمپانی رولند (Roland)، بهطور خاص برای همین کار طراحی شدهاند و میتوانند با جذب ارتعاشات از استندها و پدالهای درام کیت شما، از انتقال آنها به زمین جلوگیری کنند. پدالهای کیک KDB-200 و KDB Quiet Beater نیز گزینهای عالی برای کاهش سروصدای درامز هستند و میتوان آنها را با اغلب کیک درامها مورد استفاده قرار داد.
۷. پدهای ساز من دو بخش مجزا دارند، اما نمیتوانم صداهایی مجزا را برای آنها تعیین کنم!
بسیاری از درام کیتهای الکترونیک امروزی، به پدهایی با دو بخش مجزا، یعنی هد و ریم مجهز هستند تا بتوانند صدایی طبیعیتر را در ضربات عادی و ریمشاتها تولید کنند. این دو بخش در این پدها از یکدیگر کاملاً مجزا هستند، اما خروجی آنها یکی است. در واقع، این نوع از پد بهوسیله یک جک TRS استریو به ماژول مرکزی متصل میشود و سیگنال از هر دو بخش آن بهصورت یکپارچه به بخش مرکزی کیت انتقال مییابد. اما اینکه پد موردنظر از لحاظ فیزیکی یک قطعه واحد است، به این معنا نیست که شما نیز حتماً باید از آن بهعنوان یک پد استفاده کنید.
در پریستهای موجود در کیتهای الکترونیک، معمولاً این دو بخش مجزا بهشکلی پیشفرض بهعنوان هد و ریم یک درام برنامهریزی شدهاند تا با نواختن آنها، صدایی مشابه درامز آکوستیک را از ساز خود دریافت کنید. در واقع، اگر فرض کنیم اسنر درام کیت شما از نوع دوبخشی است، با ضربه زدن به بخش مرکزی آن، صدایی شبیه به نواختن مرکز درام را تجربه میکنید و با نواختن لبههای آن، صدایی شبیه به یک ریمشات میشنوید.
اما شاید شما بخواهید از چهارچوب شبیهسازی صدای درامهای آکوستیک در کیت الکترونیک خود فاصله بگیرید و به دنبال اکتشاف قابلیتهایی جدید در این ساز باشید. مثلاً شاید بخواهید در بخش هد درام، صدای اسنر را در اختیار داشته باشید و در بخش ریم آن، صدای دست زدن. در این صورت، خبر خوب این است که میتوانید ماژول مرکزی ساز خود را بهآسانی برای این کار برنامهریزی کنید و تنها کافیست به آن بگویید که با برخورد استیک به هر بخش از درام، چه صدایی تولید کند.
برای انجام این کار در اکثر مدلهای امروزی موجود در بازار، باید به بخشی که میخواهید برنامهریزی کنید یک ضربه بزنید، سپس در فهرست اصوات مختلف ماژول خود به جستجو بپردازید تا صدایی مناسب را پیدا کرده و آن را برای آن بخش موردنظر خود انتخاب کنید.
در برخی از محصولات جدیدتر از برند رولند، احتمالاً نیاز است که دو بخش موسوم به Head و Rim را در رابط کاربری ماژول مرکزی، از یکدیگر جدا کنید و عملکرد آنها را بهصورت مجزا برای ماژول تعریف کنید. این قابلیت با این هدف در این کیتها تعبیه شده است که بتوان با استفاده از آن، با ضربه زدن به هر بخش مختلف از یک پد، اشکالی متفاوت از صدای یک درام واحد را تجربه کرد و به این صورت، شکلی بسیار طبیعیتر از صدای درامز را تجربه کرد. اما شما اکنون به دنبال تجربه چنین چیزی نیستید و میخواهید بخش ریم و هد در یک درام را بهعنوان دو ساز مختلف بهکار بگیرید.
۸. چگونه درام کیت الکترونیک خود را به کامپیوتر متصل کنم؟
پیش از اینکه به اصل پاسخ این پرسش بپردازیم، باید بدانید که در اتصال درام کیت الکترونیک به کامپیوتر و ضبط نوازندگی، دو نوع کاملاً مختلف از ضبط وجود دارد که یکی از آنها ضبط صدا و دیگری، ضبط سیگنال MIDI است.
نوع اول، در واقع ضبط صدای نوازندگی شما بهشکل ساده است؛ به این صورت که هرآنچه در هدفون یا اسپیکرهای خود میشنوید، بدون دخل و تصرف، در نرمافزار آهنگسازی (DAW) ضبط میشود. در مقابل، نوع دوم، تنها ضبط نتهایی که نواختهاید و شدت آنها در قالب یک لاین MIDI است. در این صورت، شما میتوانید اصواتی متفاوت و جدید را برای لاینی که نواختهاید تعیین کنید و آن را به هر شکل که میخواهید تغییر دهید.
اگر یک درام کیت الکترونیک مدرن در اختیار دارید، احتمالاً ماژول مرکزی ساز شما به یک پورت USB مجهز است که با استفاده از آن، ماژول مرکزی به یک کارت صدای استودیویی تبدیل میشود و به شما کمک میکند تا صدای نوازندگی خود و همچنین سیگنال MIDI آن را بدون نیاز به هیچ تجهیزات ثانویهای، در کامپیوتر خود ضبط کنید. اما در کیتهای قدیمیتر، ماژول مرکزی بهجای پورت USB، فقط به پورتهای ورودی و خروجی MIDI (معمولاً در قالب سوکتهای پنجپین DIN یا جکهای ۳.۵ میلیمتری) مجهز است. در این شرایط، تنها راه ضبط نوازندگی، یا قرار دادن یک میکروفون در جلوی اسپیکری است که صدای آن را پخش میکند، یا اتصال خروجی لاین/پورت MIDI ساز به یک کارت صدا و ضبط سیگنال MIDI و لاین صوتی آن.
در نمونههایی که به یک پورت USB مجهز هستند، شما میتوانید با استفاده از یک کابل USB مناسب، درام کیت خود را بهصورت مستقیم به کامپیوتر متصل کنید. پس از اتصال به کامپیوتر، سیستم عامل و نرمافزار آهنگسازی قادر به شناسایی ماژول مرکزی ساز شما بهعنوان یک آدیو اینترفیس (audio interface) هستند و با مراجعه به بخش تنظیمات صوتی در برنامه آهنگسازی، میتوانید نام درام کیت خود را پیدا کنید و با انتخاب آن، بهآسانی از آن برای ضبط و پخش نوازندگی خود بهره بگیرید. از سوی دیگر، در این نوع از اتصال شما میتوانید ساز خود را بهعنوان یک دستگاه MIDI نیز به DAW خود معرفی کنید و به این شکل، نوازندگی خود را در قالب یک لاین میدی نیز ضبط کنید.
در هر دو حالت، خروجی هدفون درام کیتتان قابلیت پخش پروژه موسیقی کامل شما و هر فایل صوتی دیگری را دارد و میتوانید از آن برای مانیتورینگ، ساخت موسیقی یا حتی گوش دادن به موسیقیهای موجود در کامپیوترتان استفاده کنید.
تقریباً تمامی درام کیتهای الکترونیک موجود در بازار، بهشکلی از اینترفیس MIDI درون خود مجهز هستند؛ قطعهای که امکان دریافت و انتقال سیگنال میدی را به ساز میدهد. با بهرهگیری از این قابلیت، زمانی که درام کیت خود را به کامپیوتر متصل کنید و بنوازید، نرمافزار آهنگسازی نتهای که نواختهاید را در کنار دادههایی همچون شدت برخورد درام استیک با پدها (velocity) دریافت و ضبط میکند.
توجه داشته باشید که MIDI، صدا نیست و در واقع، یک مجموعه از پیامهاست که همچون یک دستور برای نواختن یک ساز یا پلاگین عمل میکند. با بهرهگیری از این فناوری، شما میتوانید لاین موردنظر خود را با استفاده از درام کیت بنوازید و پس از ضبط آن بهصورت میدی، آن را بهگونهای تنظیم کنید که بهوسیله یک پلاگین دیگر نواخته شود یا به درام کیت بازگشت داده شود تا بهصورت خودکار، مجدداً پخش شود. در روش دوم، ساز شما در واقع یک مجموعه پیام MIDI را دریافت میکند و با ترجمه این پیامها، آنها را با صداهایی که انتخاب کردهاید مجدداً مینوازد. شما میتوانید نتیجه این فرایند را در خروجی هدفون درام کیت یا اسپیکرهای خود بشنوید.
همچنین شما میتوانید بدین شکل، از ساز خود بهعنوان یک میدی کنترلر نیز بهره بگیرید و با استفاده از آن، با هر پلاگین و سمپلی که میخواهید، به نوازندگی بپردازید.
بسیاری از درامرها و آهنگسازان حرفهای از این روش استفاده میکنند و با مجموعهای وسیع از سمپلهای باکیفیت، همچون Toontrack Superior Drummer یا BFD، به نوازندگی و آهنگسازی میپردازند.
همانطور که گفته شد، اگر درام کیت الکترونیک شما از نمونههای قدیمیتر باشد، احتمالاً به پورت USB مجهز نیست و بهجای این پورت، برای انتقال داده MIDI به پورتهای ورودی و خروجی همین پروتکل تجهیز شده است. در این صورت نیز شما میتوانید ساز خود را به کامپیوترتان متصل کنید؛ اما به یک واسطه میان کامپیوتر و ساز خود نیاز خواهید داشت. پیشنهاد ما، استفاده از یک کارت صدای مجهز به پورتهای MIDI است. این وسیله میتواند با ایفای نقش یک واسطه میان درامز و کامپیوتر، هم صدای نوازندگی شما و هم لاین MIDI آن را ضبط کند و در نرمافزار آهنگسازی بهشکل یکپارچه در اختیارتان قرار دهد. همچنین در این حالت نیز شما میتوانید از درام کیت خود بهشکل کامل بهعنوان یک میدی کنترلر بهره بگیرید.
۹. چگونه میتوانم پدهای بیشتری را به ساز خود اضافه کنم؟
گسترش درام کیت الکترونیک و افزودن اجزایی جدید به آن، کاری آسانتر از آن چیزی است که فکر میکنید و معمولاً شرکت سازنده، راهی آسان را برای انجام این کار اندیشیده است.
در برخی از کیتها، اتصال میان پدها و ماژول مرکزی بهوسیله یک دسته سیم یکپارچه انجام میشود که در بستهبندی ساز وجود دارد و بهصورت پیشفرض، تنها برای اتصال پدهای عرضهشده همراه با ساز در نظر گرفته شده است. اما اگر به بخش پشتی ماژول مرکزی این محصولات نگاه کنید، پورتهایی اضافی را خواهید دید که برای افزودن پدهای اضافی به ساز در نظر گرفته شدهاند. در این شرایط، تنها کافیست که نوع این پورت را متوجه شوید و سپس به دنبال خرید یک درام پد همخوان با این پورت باشید. برخی از شرکتهای سازنده نیز پکیجهایی ویژه را برای گسترش طبلهای ستهای الکترونیک خود به بازار عرضه میکنند که معمولاً شامل حداقل یک تام درام و یک پد سنج هستند و همراه استند و کابلهای ضروری عرضه میشوند تا بتوانید بدون نیاز به خرید هیچ وسیله دیگری، از آنها در ستاپ خود استفاده کنید.
یک نکته مهم که در افزودن پدهای اضافی به درام کیت الکترونیک خود باید به آن توجه کنید، تعداد ورودیهای تریگر اضافی موجود در ماژول مرکزی کیت شما و تعداد زونهای قابلارائه در آن است. همچنین خوب است نگاهی دقیق به دفترچه راهنمای ساز خود بیندازید تا ببینید چه پدهایی با آن بهطور کامل سازگاری دارند و از صحت انتخاب خود در این زمینه اطمینان حاصل کنید.
یکی از مثالهای بارز در زمینه مشکلات سازگاری در درام کیتهای الکترونیک، ماژولهای جدیدتر رولند یا بهطور دقیقتر، نمونههای مجهز به پدهای دیجیتال از این کمپانی هستند. در این مدلها، هر تریگر دیجیتالی باعث ازکارافتادن تریگر آنالوگ با نقش یکسان میشود. برای مثال، اگر پد اسنر دیجیتال PD-140DS رولند در کیت شما وجود داشته باشد، نمیتوانید یک پد دیگر را بهعنوان «اسنر» به ساز خود بهصورت آنالوگ متصل کنید و به انتخاب پدهای دیجیتال محدود خواهید شد.
این قبیل جزئیات تنها در دفترچه راهنمای محصول وجود دارند و از این رو، پیشنهاد میکنیم پیش از خرید یک پد برای ساز خود، حتماً آن را با دقت مطالعه کنید.
۱۰. چگونه میتوانم همزمان با شنیدن موسیقی از طریق اسپاتیفای، به نوازندگی بپردازم؟
پیش از اینکه پاسخ این پرسش را بهصورت کامل بدهیم، باید به این نکته اشاره کنیم که راهکار ما تنها به سرویس استریمینگ موسیقی اسپاتیفای (Spotify) محدود نمیشود و در واقع، میتوان از آن برای پخش هر صدایی از طریق دستگاههای پخشکننده دیجیتال همچون تلفن همراه بهره گرفت.
اگر ماژول مرکزی درام کیت شما به بلوتوث مجهز است، میتوانید بهآسانی آن را به تلفن همراه، تبلت، کامپیوتر یا هر دستگاه دیجیتال دیگری که قابلیت پخش صدا و اتصال بلوتوثی دارد، متصل کنید و محتوای صوتی موجود در آن را بهصورت یکپارچه با صدای درامز خود، در هدفون خود پخش کنید. روش اتصال بلوتوثی به دستگاههای پخشکننده، میتواند بسته به مدل درام کیت الکترونیک شما متفاوت باشد و بستگی مستقیم به نوع ساز شما خواهد داشت؛ اما در اکثر کیتهای امروزی، یک دکمه اختصاصی برای جفتسازی و اتصال بلوتوث در نظر گرفته شده است که با نگه داشتن آن، میتوان فرایند اتصال را آغاز کرد. اگر ماژول مرکزی کیت شما از فناوری بلوتوث برخوردار است اما به چنین دکمهای مجهز نیست، پس احتمالاً تنظیمات مربوط به بلوتوث آن، بهشکل نرمافزاری و در منوهای داخلی ماژول مرکزی قرار گرفتهاند.
پس از فعالسازی بلوتوث در ساز، باید در دستگاه پخشکننده خود به صفحه تنظیمات بلوتوث بروید و با یافتن نام درام کیت خود، آن را انتخاب کنید و اجازه اتصال میان این دو دستگاه را به یکدیگر بدهید. پس از اتصال درام کیت به دستگاه پخشکننده، اگر اتصال بهشکل صحیح برقرار شده باشد، شما باید موسیقی در حال پخش در دستگاه پلیر خود را در هدفونی که به درام کیت متصل کردهاید، بشنوید. در این مرحله، تنها کافیست موسیقی موردنظر خود را به هر شکلی که میخواهید پخش کنید و به همنوازی با آن بپردازید.
اما اگر درام کیتتان به فناوری بلوتوث مجهز نیست، باید از روش دیگری برای اتصال پلیر خود به آن وارد عمل شوید. در این حالت، حتماً به یک ورودی صوتی سیمی AUX مجهز است. این ورودی، معمولاً در قالب یک جک ۳.۵ میلیمتری در بخش پشتی ماژول مرکزی قرار گرفته است و برای اتصال یک دستگاه پخشکننده به درام کیت از طریق آن، باید از یک کابل AUX بهره بگیرید. اگر دستگاه پخشکننده شما یک تلفن همراه جدید است، احتمالاً برای اتصال آن به یک تبدیل جک ۳.۵ میلیمتری به پورت USB-C نیز نیاز خواهید داشت. همچنین در صورتی که میخواهید درام کیت خود را به یک دستگاه پخشکننده حرفهای یا خانگی متصل کنید نیز به احتمال قوی، به یک کابل RCA به جک ۳.۵ میلیمتری نیاز خواهید داشت.
سخن آخر
امیدواریم که از مطالعه این مطلب لذت برده باشید و با استفاده از آن، بتوانید بسیاری از مشکلاتی که در درام کیت الکترونیک خود با آنها دستوپنجه نرم میکردهاید را حل کنید.
اگر شما نیز یک درامر هستید و از درامز الکترونیک استفاده میکنید، آیا تابهحال هیچ یک از این مشکلات برایتان پیش آمده است و در این صورت، چگونه آن را حل کردهاید؟ آیا شما نیز پرسشی در رابطه با این ساز دارید که تا کنون پاسخ آن را دریافت نکرده باشید؟ از شما دعوت میکنیم که تجربیات و پرسشهای خود را در بخش نظرات همین مطلب، با ما و مخاطبین گیتار ایران در میان بگذارید.
همچنین، اگر از تفاوتهای اساسی و مزایا و معایب درامز آکوستیک و الکترونیک آگاهی کامل ندارید و برای انتخاب از میان این دو نوع درامز با مشکل مواجه شدهاید، پیشنهاد میکنیم ویدیوی زیر را تماشا کنید:
منبع: MusicRadar
نویسنده: Stuart Williams