راهنمای یادگیری گیتار آکوستیک برای مبتدی‌ها در ۹۰ روز

بسیاری از ما، پس از چند روز یادگیری نوازندگی گیتار، دلسرد می‌شویم و ساز خود را در گوشه‌ای از اتاق رها می‌کنیم. دیدن گیتار آکوستیکی که به دیوار اتاق تکیه داده شده است، می‌تواند هم برایتان هیجان‌انگیز باشد و هم کمی ترسناک. پروسه یادگیری نوازندگی هر سازی، روزهای تلخ خود را دارد که در آن‌ها احتمالاً با خود می‌گویید: «من می‌خواهم موسیقی بنوازم؛ نه اینکه به نمودار آکوردها خیره شوم و با خود بگویم چرا انگشتانم با ذهنم همکاری نمی‌کنند!»

دلیل اینکه اکثر هنرجویان مبتدی، پس از چند روز تلاش برای آموختن نوازندگی، از این کار صرف‌نظر می‌کنند، کمبود اشتیاق یا استعداد موسیقی آن‌ها نیست؛ بلکه تجربه اولیه یادگیری نوازندگی هر سازی می‌تواند دشوار، گیج‌کننده، بی‌نظم و حتی از لحاظ فیزیکی دردناک باشد. اگر تا به امروز تنها در اینترنت جستجو می‌کرده‌اید که چگونه باید نوازندگی گیتار آکوستیک را بیاموزید، پس مشکل همین‌جاست و باید اول این مسئله را حل کنیم!

نقطه شروع مسیر یادگیری نوازندگی گیتار آکوستیک

بسیاری از گیتاریست‌های مبتدی، روشی واحد را برای یادگیری نوازندگی این ساز پیش می‌گیرند. این افراد گیتاری که به‌تازگی خریده‌اند را کوک می‌کنند، نواختن یک آکورد را ظرف چند دقیقه می‌آموزند، چند دقیقه آن آکورد را می‌نوازند و بعد به‌شکلی آشفته و بی‌نظم، ویدیوهایی درباره یادگیری گیتار را تماشا می‌کنند و به تبلچر (tablature) آهنگ‌های موردعلاقه خود خیره می‌شوند. با این برنامه یادگیری، ذهن شما پس از چند هفته خسته و فرسوده می‌شود؛ به‌نحوی که حتی پس از مدتی طولانی نیز هیچ پیشرفتی در مهارت نوازندگی خود حس نخواهید کرد. به دنبال این، احتمالاً هیچ مبحثی که در طول هفته تمرین کرده‌اید را نمی‌آموزید و یادگیری گیتار بسیار دشوارتر از آنچه واقعاً هست، به نظرتان می‌رسد.

مراحل اولیه یادگیری نوازندگی، بسیار بیش از آنچه موزیسین‌ها فکر می‌کنند، اهمیت دارد و می‌تواند در کل مسیر موسیقی یک فرد مؤثر باشد. طی تحقیقاتی که توسط مؤسسه گیتار لندن (London Guitar Institute) انجام شده است، ۹۰% از افراد، یادگیری گیتار را پس از چهار ماه رها می‌کنند. در میان افرادی که پروسه یادگیری را بیش از این مدت زمان ادامه می‌دهند، تنها ۱۰% افراد تا یک سال به یادگیری ادامه می‌دهند و در نهایت، فقط ۱% از هنرجویان به مباحث پیشرفته می‌رسند! این مؤسسه معتقد است که کیفیت تدریس، تأثیرگذارترین نکته در ادامه یادگیری هنرجویان است و وجه تمایز نوازندگانی که یادگیری خود را ادامه داده‌اند با افرادی که پس از چند ماه این کار را رها کرده‌اند، در همین امر نهفته است. در واقع، به اعتقاد مؤسسه گیتار لندن، مواردی همچون قابلیت‌های ذاتی و استعداد، ارتباطی با مسیر یادگیری یک هنرجوی گیتار ندارند.

به همین دلیل است که یک رویکرد بی‌نظم در یادگیری گیتار، می‌تواند شما را برای همیشه از تجربه لذت نواختن این ساز محروم کند و حتی باعث شود که به‌کلی از موسیقی دل‌زده شوید. هنرجویان مبتدی، به دستاوردهایی کوچک و ملموس در مسیر یادگیری خود نیاز دارند تا بتوانند این مسیر را ادامه دهند.

در نتیجه، می‌توان به‌طور خلاصه گفت که موفقیت در عبور از مراحل اولیه یادگیری نوازندگی گیتار، تنها با تکیه بر برنامه‌ای ساختارمند و منظم قابل‌دستیابی است و انگیزه یا استعداد به‌تنهایی نمی‌توانند در این راستا برای یک فرد مفید باشند.

اما خبر خوب این است که اگر به نوازندگی گیتار آکوستیک به چشم یک مهارت واحد نگاه نکنید و به آن به‌عنوان مجموعه‌ای از مهارت‌های کوچک‌تر بنگرید، یادگیری این مهارت می‌تواند برایتان بسیار آسان شود.

در واقع، نوازندگی ساز گیتار، به‌ترتیب نیازمند مهارت‌های زیر است:

• در دست گرفتن صحیح و بهینه ساز
• انگشت‌گذاری تمیز و کامل نت‌ها
• یادگیری چند آکورد کاربردی و تغییر میان آن‌ها
• حفظ ریتم و زمان‌بندی
• توانایی اعمال این مجموعه از مهارت‌ها در نواختن یک آهنگ ساده

اگر طبق همین ترتیب پیش نروید، احتمالاً روند پیشرفت شما کند خواهد شد. از این رو، توصیه می‌کنیم این موارد را طبق ترتیب اشاره‌شده بیاموزید تا روند یادگیری گیتار برایتان قابل‌درک و هموارتر شود.

معیار پیشرفت واقعی در مراحل اولیه نوازندگی

در مراحل اولیه یادگیری گیتار، شاید پیشرفت شما چندان مشهود نباشد و برای درک آن، نیاز باشد که کمی بیشتر به نوازندگی خود دقت کنید.

در حقیقت، مسیر پیشرفت یک گیتاریست مبتدی معمولاً به این شکل است:

• می‌توانید آکوردی که تا دیروز به‌شکلی شلخته و همراه با «گز» می‌نواخته‌اید را امروز بهتر و تمیزتر بنوازید.
• دست فرت‌گیری (دست چپ در افراد راست‌دست) شما در حین تغییر آکورد آرامشی بیشتر دارد و دیگر مثل روزهای اول منقبض نیست.
• می‌توانید حتی پس از نواختن نه‌چندان صحیح یک نت، به استرامینگ (ضربه زدن به چندین سیم گیتار به‌وسیله پیک یا انگشت و نواختن همزمان آنها) ادامه دهید و هول نشوید.
• نوازندگی‌تان حتی در آهنگ‌های بسیار ساده نیز صدایی شبیه به موسیقی واقعی تولید می‌کند.

این موارد، بیانگر پیشرفت حقیقی شما هستند. شاید چنین بهبودهایی در نوازندگی، چندان چشمگیر و جذاب به نظر نرسند؛ اما طی کردن همین مراحل می‌تواند یک بنیان مستحکم را برای یادگیری تکنیک‌های پیشرفته‌تر و تبدیل شدن به یک گیتاریست حرفه‌ای تشکیل دهد.

اهدافی اصولی برای ۹۰ روز اول یادگیری گیتار

در روزهای اول، هدف شما نباید تبدیل شدن به یک استاد باشد؛ بلکه در این روزها، باید بیش از هر چیز بر روی بهبود کنترل خود در نوازندگی تمرکز کنید.

در نود روز اول یادگیری گیتار، باید به گیتاریست تازه‌کاری تبدیل شوید که می‌تواند گیتار را از سر جایش بردارد، آن را کوک کند و به‌وسیله آن، آکوردهای دست‌باز ساده را به‌شکلی تمیز بنوازد، استرامینگ را با ریتمی ثابت و یکدست انجام دهد و بدون مکث و توقف، بخش‌هایی مشهور از آثار موسیقی ساده را نیز بنوازد.

زمانی که به این مرحله از مهارت برسید، یادگیری مباحث پیشرفته‌تر و در کل، نواختن گیتار، به کاری سرگرم‌کننده برایتان تبدیل خواهد شد و بدیهی است که وقتی یک کار برای شما جذاب است، انجام آن به‌صورت منظم و پیوسته، آسان‌تر خواهد شد.

اولین هفته یادگیری: اولین گیتار شما

در اولین هفته یادگیری گیتار، باید تنها یک هدف داشته باشید و آن هم کاهش دشواری‌های بیهوده در نوازندگی است.

بسیاری از هنرجویان مبتدی فکر می‌کنند که نواختن این ساز به‌طور کلی دشوار است و باید این‌گونه باشد. اما برخی از اوقات، این دشواری بیش‌ازحد است و مقصر آن، دست‌های شما نیز نیستند. در واقع، در چنین شرایطی ممکن است سازتان دچار مشکلاتی باشد و به‌دلیل این مشکلات، در هنگام نوازندگی، مقاومتی بیش‌ازحد از خود نشان می‌دهد.

از سلامت و تنظیم بودن گیتار خود اطمینان حاصل کنید

در دنیای گیتاریست‌های مبتدی، اغلب اوقات مبحث رگلاژ و تنظیم گیتار نادیده گرفته می‌شود و اساتید این افراد نیز معمولاً توجه چندانی به این مسئله مهم ندارند. اما باید بدانید که تنظیم گیتار، نقشی اساسی در حس شما در نوازندگی دارد و در نتیجه، اهمیتی قابل‌توجه در مسیر یادگیری شما خواهد داشت.

مواردی همچون زاویه دسته و فاصله سیم‌ها با صفحه انگشت‌گذاری، تأثیری اساسی در تن و پاسخ‌دهی گیتار دارند. یک ساز با شرایط غیربهینه، فرایند انگشت‌گذاری و نواختن نت‌ها را دشوار می‌کند و اگر یک هنرجوی مبتدی باشید، احتمالاً متوجه نمی‌شوید که دلیل این دشواری، مشکلات سازتان است و خود را برای ناتوانی در نوازندگی سرزنش خواهید کرد.

اگر حس می‌کنید سیم‌های گیتارتان بیش‌ازحد خشک و سفت هستند و انگشت‌گذاری نت‌ها بر روی آن‌ها برایتان کاری دشوار یا دردناک است، بهتر است که ساز خود را برای رگلاژ و تنظیم به یک تکنسین خبره گیتار بسپارید و از او بخواهید که اکشن، زاویه دسته، اینتونیشن و در کل عملکرد سازتان را با دقت بازبینی کند و مشکلات احتمالی آن را رفع کند.

همین یک کار ساده می‌تواند از تجربه ماه‌ها سختی و ناراحتی در دست‌هایتان در حین تمرین گیتار جلوگیری کند و به این شکل، انگیزه‌ای بسیار بیشتر را برای ادامه یادگیری به شما خواهد بخشید.

آشنایی با اجزای مهم گیتار آکوستیک

طی مراحل اولیه یادگیری، نیازی نیست که به‌طور کامل با آناتومی گیتار آکوستیک آشنا شوید و کارکرد ریزترین قطعات آن را بدانید. در این مرحله، تنها نیاز است که نام چندی از قطعات اصلی ساز را بیاموزید تا معنا و منظور دروس گیتار در ارتباط با آن‌ها را بهتر درک کنید.

در جدول زیر، نام این بخش‌ها، کارکرد آن‌ها و دلیل اهمیت‌شان به‌طور خلاصه ذکر شده است:

نام قطعه	کارکرد	دلیل اهمیت
هداستاک (سردسته)	میزبانی از سیم‌ها و تیونرهای گیتار	کوک کردن گیتار در این بخش صورت می‌گیرد
نات	قطعه‌ای معمولاً از جنس استخوان یا پلاستیک که در بالای اولین فرت قرار گرفته و هدایت‌کننده سیم‌ها به سردسته و تیونرهاست	قطعه‌ای کوچک اما بسیار مؤثر در پایداری کوک و حس نوازندگی ساز
فرت	میله‌های فلزی قرارگرفته بر روی صفحه انگشت‌گذاری	تمام عمل نوازندگی نت‌ها در گیتار با فشردن انگشتان در پشت این میله‌ها انجام می‌شود
ساندهول (حفره صدا)	حفره قرارگرفته در مرکز بدنه گیتار که صدای ساز را در محیط پخش می‌کند	دست استرامینگ (دست راست در افراد راست‌دست) باید در نزدیکی این حفره قرار گیرد
بریج (خرک)	محل بستن سیم‌های ساز بر روی بدنه	جزئی تأثیرگذار بر ماهیت صوتی و حس نوازندگی ساز

ابزارهای کوچکی که می‌توانند مشکلاتی بزرگ را حل کنند!

در نخستین روزهای یادگیری گیتار، به وسایل زیادی نیاز نخواهید داشت؛ اما چند ابزار ساده هستند که می‌توانند در هر مرحله و سطح از نوازندگی، برای یک گیتاریست کاربردی واقع شوند.

این ابزارها به شرح زیر هستند:

تیونر گیره‌ای: این نوع از تیونرها، ساختاری گیره‌ای دارند و به هداستاک ساز متصل می‌شوند تا با دریافت ارتعاشات دسته، کوک سیم‌ها را به شما اطلاع دهند. تیونرهای گیره‌ای، دقتی بالاتر از اپلیکیشن‌های قابل‌نصب در تلفن‌های همراه دارند و به همین دلیل نیز می‌توانید به‌وسیله آن، سیم‌های ساز خود را بسیار دقیق‌تر و آسان‌تر کوک کنید. بهتر است پیش از هر جلسه نوازندگی، کوک سیم‌های ساز خود را با استفاده از یک تیونر گیره‌ای بازبینی کنید؛ زیرا ناکوک بودن گیتار علاوه بر اینکه تجربه‌ای ناخوشایند از نوازندگی را برایتان رقم می‌زند، می‌تواند گوش‌هایتان را نیز در جهتی اشتباه تمرین دهد و باعث شود که بعدها در تشخیص نت‌ها از طریق گوش خود با مشکل مواجه شوید.

پیک گیتار: پیشنهاد می‌کنیم چند پیک در انواع مختلف، با ضخامت‌های کم، متوسط و زیاد تهیه کنید و پس از آزمودن آنها، نمونه‌ای که با آن در نوازندگی احساس راحتی بیشتری دارید را انتخاب کنید. در واقع، شما پس از چند ثانیه نوازندگی با یک پیک، متوجه خواهید شد که آن را می‌پسندید یا خیر! اگر پیک مناسب را پیدا کنید، بلافاصله متوجه راحتی دست‌تان در حین استفاده از آن خواهید شد.

کاپو: این وسیله، همچون یک گیره بر روی یکی از فرت‌های ساز شما قرار می‌گیرد و نت تمامی سیم‌ها را به‌صورت یکدست، یک یا چند پرده به بالا می‌برد. کاپو زمانی کاربردی است که می‌خواهید آهنگ‌هایی با گام متفاوت را بنوازید یا به‌ حالتی ساده‌تر از برخی فرم‌های آکوردی پیچیده برای نواختن یک آهنگ نیاز دارید.

استرپ: استرپ، بندی است که با اتصال آن به دکمه‌های ویژه تعبیه‌شده بر روی بدنه ساز، امکان آویزان کردن گیتار از شانه‌هایتان و نواختن این ساز به‌صورت ایستاده را به شما می‌دهد. اما شما می‌توانید علاوه بر نوازندگی ایستاده، در هنگام نواختن گیتار به‌صورت نشسته نیز از استرپ استفاده کنید؛ زیرا این وسیله پایداری ساز را در دستان و بر روی بدن‌تان افزایش می‌دهد و تمرین و اجرا را برایتان تسهیل می‌کند.

یک صندلی بدون دسته: اگر در زمان تمرین بر روی یک صندلی دسته‌دار بنشینید، در همان لحظات اول متوجه می‌شوید که دسته‌های صندلی مزاحم هستند و نمی‌گذارند که گیتار را به‌شکلی صحیح در دست بگیرید. از این رو، یکی دیگر از وسایل ساده اما مهمی که باید از همان مراحل اول یادگیری نوازندگی در اختیار داشته باشید، یک صندلی بدون دسته است. این قبیل صندلی‌ها امکان در دست گرفتن گیتار به‌شکل آزادانه و اصولی را به شما می‌دهند. مطمئناً اگر یک بار روی یک صندلی دسته‌دار بنشینید و بخواهید تمرین کنید، به اهمیت این وسیله پی خواهید برد!

در آخر، اگر هنوز تصمیمی قطعی برای خرید اولین گیتار آکوستیک خود نگرفته‌اید، می‌توانید پرسش‌های خود را در وب‌سایت ما یا به‌صورت تلفنی طرح کنید تا کارشناسان ما در انتخاب و خرید بهترین گیتار برای شروع یادگیری، به شما یاری برسانند.

روش اصولی در دست گرفتن گیتار

در هنگام در دست گرفتن گیتار و نشستن همراه با آن، اولویت شما باید آسانی حرکت در حین نوازندگی باشد.

پیشنهاد می‌کنیم هر بار که ساز خود را در دست می‌گیرید و بر روی صندلی می‌نشینید، موارد زیر را همچون یک چک‌لیست بازبینی کنید:

1. در نزدیکی لبه جلویی صندلی بنشینید.
2. پشت خود را صاف نگه دارید، اما عضلات آن را بیش‌ازحد منقبض نکنید.
3. بدنه گیتار را بر روی سینه خود قرار دهید.
4. دسته ساز را کمی رو به بالا متمایل کنید.
5. در حین نواختن گیتار، آن را به سمت خود بیاورید و هیچ‌گاه از طریق قوز کردن به آن نزدیک نشوید.

در دست فرت‌گیری خود (دست چپ در افراد راست‌دست)، بهتر است که انگشت شست‌تان را همواره پشت دسته نگه دارید و هیچ‌گاه دست خود را در دور دسته ساز حلقه نکنید. در دست دیگر خود نیز توجه داشته باشید که همواره مچ دست‌تان آزادانه حرکت کند و هرگز آن را منقبض نکنید.

نکته مهم: اگر شانه‌هایتان به‌صورت غیرارادی در طول نوازندگی منقبض می‌شوند و بالا می‌روند، باید دست نگه دارید و پس از آزاد کردن شانه‌ها، مجدداً کار را آغاز کنید. منقبض شدن شانه‌ها می‌تواند برای شما و نوازندگی‌تان مضر باشد؛ زیرا معمولاً باعث بروز تنش در عضلات هر دو دست نیز می‌شود.

مباحثی مهم برای یادگیری در هفته اول

یک رویکرد مفید در یادگیری گیتار این است که کارهایی کمتر را در یک زمان مشخص انجام دهید، اما همین کارهای کم را به بهترین شکل ممکن انجام دهید.

در هفته اول یادگیری گیتار، می‌توانید چند کار مفید انجام دهید تا هفته‌های بعدی یادگیری را برای خود آسان‌تر و لذت‌بخش‌تر کنید.

به‌طور مثال، در طی هفت روز نخست پیشنهاد می‌کنیم موارد زیر را انجام دهید:

• کوک کردن هرروزه گیتار
• یادگیری نام هر یک از سیم‌ها
• یادگیری نحوه در دست گرفتن گیتار بدون بروز ناراحتی در بدن
• نواختن و انگشت‌گذاری نت‌های تکی به‌صورت تمیز و شفاف
• سعی در نواختن دو یا سه آکورد ساده
• عادت کردن به جلسات تمرینی کوتاه روزانه

اگر در هفته اول، حس کردید که هنوز با نواختن یک آهنگ کامل فاصله بسیاری دارید، نگران نباشید و احساس عقب ماندن نکنید؛ زیرا هیچ‌کس نمی‌تواند در طول یک هفته به این سطح از مهارت دست یابد و در این مدت زمان، پیدا کردن یک موقعیت راحت و اصولی برای نوازندگی و همچنین نواختن تمیز تک‌نت‌ها، اهمیتی بیش از مباحث دیگر دارند و بهتر است به‌جای شلوغ کردن سر خود با مباحث آموزشی متعدد، بر روی همین موارد محدود تمرکز کنید.

یادگیری مبانی پایه در یک ماه اول یادگیری نوازندگی گیتار

ماه اول، یکی از مهم‌ترین دوره‌ها در کل پروسه یادگیری نوازندگی گیتار است. افراد مبتدی معمولاً در این سی روز، یا سرعت و اشتیاقی دوچندان پیدا می‌کنند یا دچار عاداتی بد می‌شوند که ترک آن‌ها بسیار دشوار خواهد بود. توصیه می‌کنیم این روزها را با آرامش اما متمرکز پیش ببرید تا بتوانید ادامه مسیر یادگیری خود را به‌شکلی مفیدتر طی کنید. در واقع، باید توجه داشته باشید که هدف شما در این مدت کوتاه، یادگیری تمامی مبانی نوازندگی گیتار نیست؛ بلکه باید بتوانید در این دوران، چند حرکت بنیادی محدود را به‌طور کامل یاد بگیرید.

در برخی از دوره‌های آموزش گیتار، ابتدا موارد پایه انگشت‌گذاری به هنرجویان آموزش داده می‌شود و پس از اینکه نوازنده توانست نت‌هایی تمیز و بدون «گز» را با ساز تولید کند، اصول نواختن ریتم و پرورش مهارت‌های دست راست به هنرجو ارائه می‌شود. در این مسیر، بهبود موقعیت قرارگیری دستان و یادگیری آکوردهای دست‌باز ساده و پرکاربرد همچون می مینور (Em) یا دو ماژور (C)، بیش از مباحث دیگر موردتوجه قرار می‌گیرد.

طبق ادعای برخی از وب‌سایت‌های برگزارکننده این قبیل دوره‌های آموزش آنلاین گیتار، اغلب کاربران با این روش می‌توانند در کمتر از دو هفته، از سطح کاملاً مبتدی اندکی فراتر بروند.

پیش از استرامینگ بر روی نواختن شفاف نت‌ها تمرکز کنید

اکثر هنرجویان مبتدی، با عجله به سراغ نواختن آهنگ‌های کامل می‌روند و این امر از نظر ما نیز کاملاً قابل‌درک است؛ زیرا نواختن آهنگ‌های کامل، جذاب‌ترین بخش از نوازندگی گیتار است.

اما اگر نتوانید انگشت‌گذاری نت‌ها را به‌صورت صحیح انجام دهید و اکثر نت‌هایی که می‌نوازید با صدای گز همراه باشند، انگشتان‌تان نتوانند شکل صحیح خود را حفظ کنند یا اصلاً انگشت خود را در نقطه‌ای اشتباه بر روی فرت‌ها بفشارید، استرامینگ و تمرین نواختن آهنگ‌ها حتی برای ساعات طولانی نیز نمی‌تواند باعث پیشرفت شما شود. از این رو، توصیه ما این است که بخش اولیه جلسات تمرینی هر روز خود را صرف بهبود مهارت‌های انگشت‌گذاری و سعی در نواختن هر نت به شفاف‌ترین شکل ممکن کنید.

در تمرینات انگشت‌گذاری به این نکات توجه کنید:

• انگشتان خود را درست در پشت فرت بفشارید و هیچ‌گاه انگشت خود را روی میله فرت نگذارید.
• هنگام انگشت‌گذاری، کمی به انگشتان خود رو به بیرون قوس دهید تا از قرارگرفتن آن‌ها بر روی سیم‌های دیگر ساز و خفه کردن صدای آن‌ها جلوگیری کنید.
• هنگام فشردن سیم بر روی فرت، فشاری کافی برای تولید صدایی شفاف به آن وارد کنید و آن را بیش‌ازحد نفشارید.
• انگشت خود را در موقعیت فرت موردنظر قرار دهید، سپس با دست دیگر خود سیم را بنوازید تا از شفافیت نت موردنظر اطمینان حاصل کنید. در صورتی که نت به‌شکلی بهینه تولید نشد، موقعیت انگشت خود را تنظیم کنید.

نکته آخر بسیار مهم‌تر از چیزی است که به نظر می‌رسد؛ زیرا بسیاری از هنرجویان، انگشت خود را به هر شکلی بر روی فرت قرار می‌دهند و انتظار دارند که نت موردنظرشان به‌شکلی صحیح تولید شود. شما باید به‌جای این رویکرد، به نت تولیدشده با دقت گوش کنید و در صورت نیاز، رویکرد خود را در نواختن آن اصلاح کنید.

یادگیری پنج آکورد دست‌باز کاربردی

اولین آکوردهایی که نواختن آن‌ها را می‌آموزید، می‌توانند موارد زیر باشند:

• می مینور (Em)
• لا مینور (Am)
• دو ماژور (C)
• ر ماژور (D)
• سل ماژور (G)

این آکوردها در آثار موسیقی بی‌شماری به کار رفته‌اند و نواختن آن‌ها نیز برای یک نوازنده مبتدی چندان دشوار است؛ زیرا شکل ساده آن‌ها، دست شما را بدون خسته کردن بیش‌ازحد آن، برای نواختن آکوردهای پیچیده‌تر تمرین می‌دهد.

همچنین تلاش نکنید که هر پنج آکورد ذکرشده را در یک نشست و به‌صورت همزمان یاد بگیرید؛ بلکه بهتر است که اول به‌صورت تکی و سپس به‌صورت جفتی به سراغ آن‌ها بروید و تغییر میان آن‌ها را تمرین کنید.

در جدول زیر، تمرینات بهینه‌ای را برای یادگیری این آکوردها به‌صورت دوبه‌دو ذکر کرده‌ایم:

آکوردها	مزایای تمرینی
لا مینور به دو ماژور	شکل و منطق مشابه انگشتان در این دو آکورد، تغییر میان آن‌ها را برای نوازندگان مبتدی تسهیل می‌کند
سل ماژور به ر ماژور	فاصله بیشتر این دو آکورد، حرکاتی گسترده‌تر بر روی دسته ساز را به گیتاریست می‌آموزد
می مینور به لا مینور	دسترسی آسان به این دو آکورد، اشتیاق و اعتمادبه‌نفس شما را در مراحل اولیه یادگیری افزایش می‌دهد

توصیه می‌کنیم که نواختن هر یک از این آکوردها و تغییر میان آن‌ها را با سرعتی پایین آغاز کنید و در صورت لزوم، در جلسات اولیه تمرین، در میان دو آکورد استراحتی کوتاه انجام دهید و نوازندگی خود را متوقف کنید. فراموش نکنید که هدف اصلی از این تمرین، یادگیری حرکت دقیق دست انگشت‌گذاری است.

تمرین استرامینگ را با یک الگوی ساده آغاز کنید

زمانی که می‌خواهید استرامینگ را شروع کنید، نباید به سراغ الگوهای پیچیده بروید؛ تنها کافی‌ست که سیم‌ها را با ضربات رو به پایین پیک و با ریتمی ثابت بنوازید.

با صدای بلند بشمارید: ۱ ۲ ۳ ۴

با هر شماره، یک بار سیم‌ها را بنوازید. فقط توجه کنید که مچ دست‌تان منقبض و خشک نباشد و با راحتی حرکت کند. همچنین، سیم‌ها را با ملایمت بنوازید.

تغییر آکورد دشوارترین بخش نواختن آکوردهاست!

برخی از نوازندگان مبتدی فکر می‌کنند که اجرای آکوردها به‌صورت منفرد، بخش دشوار نواختن آکورد است؛ اما بخش دشوار این مبحث، تغییر شکل دست‌ها از یک شکل آکورد به‌شکل دیگر و انجام این کار با سرعتی کافی است.

برای اینکه مهارت خود در این زمینه را پرورش دهید، می‌توانید طبق مراحل زیر پیش بروید:

1. انگشتان دست فرت‌گیری خود را طبق الگوی آکورد اول روی گیتار قرار دهید.
2. آکورد موردنظر را یک بار با استرامینگ (نواختن همزمان چند سیم گیتار به‌وسیله پیک یا انگشت) بنوازید.
3. انگشتان دست فرت‌گیری خود را کمی از فرت‌ها فاصله دهید.
4. شکل آکورد دوم را روی گیتار بگیرید.
5. موقعیت انگشتان خود بر روی فرت‌بورد را بازبینی کنید.
6. آکورد دوم را یک بار با استرامینگ بنوازید.
7. همین پروسه را بدون افزایش سرعت، چند بار تکرار کنید.

به‌جز این، می‌توانید دو آکورد را بدون فشردن سیم‌ها و نواختن آن‌ها اجرا کنید تا انگشتان‌تان با مسیر این تغییر آکورد آشنا شوند.

نکته مهم: یک آکورد نه‌چندان تمیز که بر روی ریتم نواخته شده است، بهتر از آکوردی کاملاً شفاف و صحیح است که ریتم را بر هم می‌زند!

یادگیری دو روش نت‌خوانی ساده

نوازندگان مبتدی لزوماً نیازی به یادگیری نت‌خوانی کلاسیک ندارند و می‌توانند با دو روش نت‌خوانی ساده، مسیر یادگیری خود را به‌شکلی بهینه پیش ببرند. این دو روش به شرح زیر هستند:

• نمودار (دیاگرام) آکورد: این اشکال، موقعیت انگشتان شما را بر روی دسته برای نواختن یک آکورد خاص نمایش می‌دهند.
• تبلچر یا تب: این روش نت‌خوانی نیز فرت موردنظر بر روی هر سیم و ارزش زمانی آن را به‌شکلی ساده به شما نمایش می‌دهد.

تبلچر روشی ساده برای نت‌خوانی و اجرای تمامی آهنگ‌ها بر روی گیتار است؛ اما باید اول با مبانی پایه آن آشنا شوید. شش خط موجود در صفحه‌های تبلچر، نشان‌دهنده شش سیم گیتار هستند و اعداد نوشته‌شده بر روی آن‌ها نیز به عدد فرتی که باید بنوازید اشاره دارد. عدد ۰ در یک تب نیز به‌معنای نواختن آزاد آن سیم است.

برای یادگیری نحوه خواندن تبلچر گیتار، پیشنهاد می‌کنیم ویدیوی آموزشی زیر را تماشا کنید:

یک برنامه تمرینی مفید

در ماه اول یادگیری نوازندگی گیتار، بهتر است تمریناتی کوتاه، اما مفید و تکرارپذیر را انجام دهید. یک چهارچوب مفید برای تمرینات در این دوران را می‌توان برنامه زیر دانست:

• چند دقیقه اول: کوک کردن ساز و تمرکز بر روی نحوه نشستن و در دست گرفتن ساز
• مرحله بعدی: نواختن نت‌های تکی و اشکال آکوردی ساده
• سپس: تغییر مکرر و چرخه‌ای دو آکورد
• بخش پایانی: استرامینگ و نواختن یک یا دو آکورد

مواردی که در روز سی‌ام باید در آن‌ها شاهد پیشرفتی واضح باشید

در پایان ماه اول یادگیری گیتار، احتمالاً نشانه‌های زیر را در نوازندگی خود مشاهده خواهید کرد:

• می‌توانید گیتار را بدون استرس کوک کنید.
• می‌توانید چند آکورد را حداقل اکثر اوقات به‌شکل شفاف و تمیز بنوازید.
• استرام رو به پایین را با ریتمی ثابت و یکدست انجام می‌دهید.
• تغییر میان چند آکورد به کاری آشنا و نسبتاً آسان برای دست انگشت‌گذاری‌تان تبدیل شده است.
• تبلچرها و نمودارهای آکوردی دیگر ظاهری ناآشنا و ترسناک برایتان ندارند و به درکی اولیه از آن‌ها رسیده‌اید.

این را می‌توان یک ماه بسیار مفید برای مبتدیان در مسیر یادگیری نوازندگی گیتار دانست. این سی روز نتایجی چندان زیبا نداشته‌اند و فعلاً نمی‌توانید آن‌ها را با دوستان خود در میان بگذارید؛ اما پیشرفت‌های حاصل‌شده، کلیدی و مهم بوده‌اند و باعث می‌شوند که مابقی مسیر طولانی یادگیری گیتار را آسان‌تر طی کنید.

برنامه‌های ۳۰، ۶۰ و ۹۰ روزه برای یادگیری گیتار آکوستیک

بسیاری از نوازندگان مبتدی گیتار، به این دلیل روند یادگیری را رها می‌کنند که فکر می‌کنند تنها با تلاش بیش‌ازحد می‌توانند در این مهارت پیشرفت کنند. شکی نیست که تلاش نیز به‌خودی‌خود مؤلفه‌ای مهم در یادگیری یک مهارت است؛ اما صرف این تلاش در جهت و با هدفی مشخص نیز نکته‌ای مهم است که بسیاری به آن توجه ندارند. در واقع، تمرین بی‌هدف می‌تواند بدون آنکه بفهمید، به تکرار بدون پیشرفت تبدیل شود و فقط شما را کلافه و دلزده کند.

طی تحقیقات صورت‌گرفته بر روی روند یادگیری گیتاریست‌های مبتدی، اثبات شده است که ۵۳% از این افراد، زمانی حدوداً معادل با دو ساعت را در طول هفته به تمرین اختصاص می‌دهند و معمولاً بر این باورند که تنها یک الی دو سال نیاز است تا به یک نوازنده خوب تبدیل شوند!

اما مسیر واقع‌گرایانه‌تر برای تبدیل شدن به گیتاریستی که می‌تواند اکثر آهنگ‌های امروزی را بنوازد، صرف ۲۰ الی ۳۰ دقیقه زمان برای تمرین حداقل در چهار الی پنج روز هفته است و در صورتی که این زمان به‌شکلی بهینه گذرانده شود، هنرجویان می‌توانند در عرض شش ماه آهنگ‌های ساده پاپ و راک را با تسلط قابل‌قبول بنوازند.

به همین دلیل است که ۹۰ روز اول یادگیری نوازندگی گیتار، اهمیتی فوق‌العاده در مسیر کلی یادگیری شما دارد و باید برنامه‌ای بسیار منظم را برای آن تدوین کنید. در واقع، نیاز است که در هر ماه از مسیر یادگیری خود در طول این ۹۰ روز، بر روی یک مبحث خاص تمرکز کنید و بر آن مسلط شوید.

روز اول تا سی‌ام: پرورش کنترل در نوازندگی

این فاز از یادگیری نوازندگی گیتار، عمداً به‌شکلی ساده و خطی طراحی شده است. در این فاز باید بر روی موارد زیر تمرکز کنید:

• کوک کردن سریع و صحیح گیتار
• نواختن آکوردهای دست‌باز ساده همچون G ،C ،D ،Em و Am
• استرامینگ رو به پایین با ارزش زمانی نت سیاه به‌صورت یکدست
• بهبود نحوه نشستن و در دست گرفتن گیتار و رفع انقباض
• اجرای تغییرات آکوردی ساده بدون توقف کامل ریتم

روش اندازه‌گیری موفقیت برای شما نباید سرعت‌تان باشد؛ بلکه باید در این مدت، روندی یکدست را در بهبود مهارت خود تجربه کنید. اگر در پایان این سی روز بتوانید تغییرات آکوردی ذکرشده را انجام دهید و کماکان ریتم خود را به‌شکل کامل حفظ کنید، به این معناست که توانسته‌اید این مدت‌زمان را به بهینه‌ترین حالت ممکن بگذرانید.

روز ۳۱ تا ۶۰: افزودن حرکت و حس به نوازندگی

در ماه دوم، احتمالاً نوازندگی شما حس و حالی موزیکال‌تر و پراحساس‌تر به خود خواهد گرفت. برای اینکه چنین چیزی را تجربه کنید، باید در این مدت زمان مباحث زیر را تمرین کنید:

• ضربه‌های رو به بالا به سیم‌ها به‌وسیله پیک
• الگوهای متنوع‌تر در استرامینگ
• تغییر روان‌تر و سریع‌تر میان آکوردهای ساده
• یادگیری یک یا دو شکل آکوردی نسبتاً پیچیده‌تر (مثلاً یک نسخه ساده‌سازی‌شده از آکورد فا ماژور)
• یادگیری نحوه اجرای یک الگوی فینگراستایل آسان

این روزها، زمانی مناسب برای شروع استفاده از مترونوم به‌شکلی بهینه‌تر نیز محسوب می‌شود. در واقع، خوب است که در ماه دوم، سرعت مترونوم را آن‌قدر پایین نگه دارید که دست‌تان راحتی و آزادی خود را در طول نوازندگی حفظ کند.

بسیاری از هنرجویان در این مدت، اندکی از صبر و اشتیاق خود را از دست می‌دهند؛ زیرا فاصله آنچه هستند با آنچه می‌خواهند باشند را بهتر درک می‌کنند و ممکن است از این فاصله زیاد دلسرد شوند. اما باید بدانید که چنین احساسی کاملاً عادی است و در همین دوران است که باید مباحث بسیار مهم همچون مبانی پایه ریتم را به‌خوبی بیاموزید.

روز ۶۱ تا ۹۰: به‌کارگیری مهارت‌ها در نواختن آهنگ‌های واقعی

با رسیدن به ماه سوم یادگیری گیتار، دیگر قرار نیست صرفاً موارد پایه نوازندگی را تمرین کنید و می‌توانید بالاخره به نواختن آهنگ‌های حقیقی برسید. در این مرحله، می‌توانید بر روی موارد زیر کار کنید:

مهارت موردنظر	تمرین موردنیاز
یادگیری ساختار کلی موسیقی	دانستن معنای ورس، کورس و توالی‌های تکرارشونده در یک قطعه موسیقی متداول
کنترل ریتم	حفظ ریتم و سرعت استرامینگ حتی در زمان تغییر آکورد
تمرین گام‌نوازی ساده	نواختن الگوهای تک‌نتی در یک گام برای بهبود توان و چابکی دستان
طراحی برنامه تمرینی	صرف زمان بیشتر بر روی نقاط ضعف در نوازندگی

توجه داشته باشید که در انتخاب آهنگ برای تمرین و یادگیری، فقط به سراغ آهنگ‌های مشهور نروید و سعی کنید آثاری را انتخاب کنید که از آکوردهای دست‌باز (ترجیحاً آن‌هایی که می‌شناسید) تشکیل شده باشند. به‌عبارت دیگر، لزوماً آهنگ محبوب خود را انتخاب نکنید؛ بلکه به دنبال آهنگی باشید که بتوانید بنوازید!

قالب هفتگی بهینه برای کل ۹۰ روز اول تمرین نوازندگی گیتار

برای اینکه بتوانید تمرینات منظمی را در سه ماه اول یادگیری گیتار تجربه کنید، نیازی به یک تقویم پیچیده ندارید و می‌توانید با یک چرخه هفتگی تکرارشونده، روندی کاملاً بهینه را در راستای تبدیل شدن به یک گیتاریست خوب طی کنید.

پیشنهاد ما به شما، برنامه زیر است:

• روز اول: تمرکز و تمرین روی دقت نواختن نت‌ها و آکوردها
• روز دوم: تمرینات مربوط به استرامینگ و ریتم
• روز سوم: تمرینات تغییر آکورد به‌صورت چرخه‌ای
• روز چهارم: نواختن یک آهنگ ساده
• روز پنجم: بازبینی و تمیزکاری تمرینات هفته گذشته
• روز اضافی: روزی اختیاری در هفته برای نوازندگی تفریحی، تربیت گوش‌ها یا نواختن ریف‌هایی که دوست دارید

اگر در طول هفته مشغله‌های بسیاری دارید، در نظر داشته باشید که پشتکار و تمرین به‌شکل یکدست، همواره از تمرین‌های شدید اما نامنظم مفیدتر خواهد بود. به زبان ساده، یک جلسه تمرینی کوتاه اما مرتب در کل هفته، بسیار کارآمدتر از جلساتی طولانی اما به‌هم‌ریخته در روزهایی تصادفی است و می‌تواند پیشرفتی سریع‌تر را برای شما به ارمغان بیاورد.

نکته نهایی: برنامه ۹۰ روز اول شما، باید در هر هفته، پیشرفت‌هایی واضح را در مهارت نوازندگی شما ایجاد کند و اگر چنین پیشرفت‌هایی را تجربه نمی‌کنید، باید درباره برنامه تمرینی خود تجدیدنظر کنید.

دوری از اشتباهات رایج مبتدیان و خروج از باتلاق یادگیری

اکثر مشکلاتی که گیتاریست‌های مبتدی با آن‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کنند، منشاء عجیب‌وغریبی ندارند و تنها مشکلاتی مکانیکی هستند.

اگر صدای گیتار شما جذاب نیست، نمی‌توانید ریتم را حفظ کنید یا دستان‌تان خیلی زود در نوازندگی خسته می‌شوند، احتمالاً دلیل آن یک عادت کوچک اما غلط است که مدام آن را تکرار می‌کنید.

در ادامه، به برخی از این عادات و اشتباهات اشاره می‌کنیم:

دسته گیتار را این‌قدر سفت فشار ندهید!

یک اشتباه رایج که بسیاری از نوازندگان مبتدی مرتکب آن می‌شوند، سفت گرفتن دسته گیتار است. با این کار، شست شما توانایی حرکت خود در پشت دسته را از دست می‌دهد، مچ شما منقبض می‌شود و نواختن آکوردها بسیار دشوار می‌شود.

برای اینکه بتوانید فشار دست خود بر روی دسته گیتار را کنترل کنید و به‌میزانی بهینه در این زمینه دست یابید، می‌توانید این آزمایش سریع و ساده را انجام دهید. نت موردنظر را به‌شکل تمیز و با فشاری که فکر می‌کنید نیاز است بنوازید، سپس فشار انگشت خود بر روی فرت را آرام‌آرام و تا زمانی که سیم صدای «گز» تولید کند، کاهش دهید. پس از این، فشار انگشت خود را کمی افزایش دهید تا باز هم نت به‌شکل شفاف تولید شود. این آزمایش، میزان فشار لازم برای نواختن شفاف یک نت را برای شما مشخص می‌کند و از فشردن بیش‌ازحد دسته و خسته شدن دستان‌تان جلوگیری می‌کند.

فشار و تنش کمتر در دست‌ها، استقامتی بیشتر، حرکاتی روان‌تر و در نتیجه، تغییرات آکوردی تمیزتری را برایتان رقم می‌زند.

پرورش مهارت‌های ریتمیک پیش از تمرین آهنگ‌های پیشرفته‌تر

بسیاری از نوازندگان مبتدی، انگشتان و توانایی فیزیکی خود را مقصر مشکلات خود در زمینه ریتم می‌دانند؛ درحالی‌که در حقیقت، مشکل از درک و شناخت آنها از ریتم است. اگر دست استرامینگ شما به‌شکل یکدست و در ریتمی مشخص حرکت نکند، حتی در نواختن آهنگ‌های ساده نیز موفق نخواهید بود و حسی ناقص را در اجرای آن‌ها به شنونده منتقل می‌کنید.

بهتر است تمامی تمرینات خود را با مترونوم و سرعتی پایین انجام دهید! همچنین می‌توانید در صورت نیاز، با صدای بلند ریتم آهنگ را بشمارید.

حتی اگر انگشتان شما در فرت‌گیری از ریتم عقب افتادند نیز سعی کنید به حرکت دادن دست استرامینگ خود طبق ریتم ادامه دهید تا حداقل نوازندگی‌تان به‌طور کامل از ریتم خارج نشود. در نظر داشته باشید که ریتم، یک چهارچوب است که تمامی اجزای موسیقی را در کنار یکدیگر قرار می‌دهد.

اهمیت زاویه پیک گیتار در نوازندگی

زاویه پیک، یکی از جزئیات مهم در نوازندگی است که بسیاری از گیتاریست‌های مبتدی و حتی برخی از افراد ماهر به آن توجه کافی نمی‌کنند. مشکل اینجاست که تقریباً تمامی متدهای آموزش گیتار، مباحثی همچون آکوردها و نحوه اجرای صحیح آنها را به‌خوبی به هنرجویان می‌آموزند، اما به مباحثی ظریف‌تر همچون زاویه برخورد پیک با سیم‌های ساز نمی‌پردازند.

در تمامی این متدها، تنها ذکر شده است که برخورد پیک با سیم‌ها در زاویه‌ای حدود ۲۰ الی ۳۰ درجه، راندمانی بیشتر و صدایی کامل‌تر را نسبت به زاویه کاملاً تخت پیک در نوازندگی رقم می‌زند؛ اما به جزئیات این مسئله اشاره‌ای نمی‌کنند و در نتیجه باعث می‌شوند که گیتاریست‌های مبتدی حتی با وجود تمرین مفید و منظم نیز نتوانند صدایی ایده‌آل را از گیتار خود دریافت کنند. در نهایت نیز این افراد مجبور می‌شوند که با آزمون‌وخطا زاویه بهینه پیک در نوازندگی را بیابند.

اما اگر شما نیز تا به امروز با مبحث زاویه پیک به‌خوبی آشنا نبوده‌اید، پیشنهاد می‌کنیم موارد زیر را امتحان کنید:

• پیک را به‌گونه‌ای در میان انگشتان خود نگه دارید که تنها بخشی کوچک از نوک آن بیرون از انگشتان‌تان قرار بگیرد.
• پیک را به‌جای حالت کاملاً مسطح، به‌شکل کمی اریب به سیم‌ها بزنید.
• سعی کنید که پیک به‌جای فشرده شدن بر روی سیم‌ها و انتقال حس کندن سیم، تنها بر روی آن‌ها کشیده شود.

نکته مفید: اگر استرامینگ و نوازندگی شما صدایی خشن و ناخوشایند تولید می‌کند، از همان اول تقصیر را به گردن گیتار خود یا سیم‌های آن نیندازید و فکر نکنید که به یک نمونه جدید از این وسایل نیاز دارید؛ بلکه اول از همه، به زاویه برخورد پیک با سیم‌ها توجه کنید.

از درد انگشتان نترسید!

بروز درد در نوک انگشتان، بخشی جدایی‌ناپذیر از یادگیری نوازندگی گیتار است و پس از مدتی تمرین و پینه بستن نوک انگشتان‌تان، آن را کمتر تجربه خواهید کرد. اما دردهای شدید، ورم کردن انگشتان یا احساس فشار بیش‌ازحد بر روی دست‌ها یا انگشتان، علائمی غیرعادی هستند و با حس کردن هر یک از آن‌ها، باید بلافاصله نوازندگی را متوقف کنید و استراحت کنید.

چند عادت مفید برای کاهش احساس درد در نوک انگشتان به شرح زیر است:

• کوتاه کردن زمان جلسات تمرینی در روز
• چندین بار استراحت در طول تمرین به‌محض حس درد در انگشتان
• تنظیم گیتار به‌شکلی کاملاً بهینه برای تسهیل نوازندگی
• تمرین به‌شکل منظم و کامل با هدف پینه بستن نوک انگشتان به‌شکل طبیعی

دلیل کاهش سرعت پیشرفت: تمرین بدون اهداف مشخص!

گیر کردن در مرحله‌ای خاص از مهارت نوازندگی گیتار و عدم پیشرفت، معمولاً به دو دلیل مشخص است: یا شما دائماً به انجام تمرینات تکراری و آموخته‌شده می‌پردازید یا اینکه می‌خواهید با تمریناتی بیش‌ازحد پیچیده، مباحثی بسیار پیشرفته‌تر از سطح مهارت فعلی خود را بیاموزید.

اگر حس می‌کنید پیشرفت‌تان در مهارت نوازندگی متوقف شده است، سؤالات زیر را از خود بپرسید:

• در کدام حرکت خاص ضعف دارم؟
• آیا می‌توانم همین حرکت را با سرعتی پایین‌تر، به‌شکلی کاملاً تمیز اجرا کنم؟
• آیا تکنیک موردنظر را پیش از استفاده در یک آهنگ، به‌صورت کاملاً مجزا تمرین کرده‌ام؟

این شکل از عیب‌یابی، کاری است که اساتید باتجربه و ماهر در رابطه با تمامی هنرجویان خود انجام می‌دهند. در نهایت، هرچه تمرینات نوازندگی‌تان بر روی مباحثی خاص متمرکزتر باشد، زودتر از باتلاق خارج می‌شوید و پیشرفت‌تان واضح‌تر خواهد شد.

قدم‌های بعدی یادگیری گیتار پس از ۹۰ روز

پس از گذشت ۹۰ روز و انجام تمرینات به‌صورت منظم و بهینه در این مدت‌زمان، شما دیگر در نقطه شروع نیستید و یک تازه‌کار به شمار نمی‌روید. در این نقطه، شما دارای کنترل نسبتاً کافی بر نوازندگی گیتار هستید و می‌توانید ساخت هویت صوتی منحصربه‌فرد خود را آغاز کنید.

قدم بعدی پس از گذشت این ۹۰ روز، معمولاً شامل سه مبحث بزرگ و مهم می‌شود. اولین مبحث معمولاً آکوردهای باره‌دار است. نواختن این نوع از آکورد دشوار است و مهارت قابل‌توجهی نیاز دارد، اما یادگیری اجرای آن، می‌تواند امکان اجرای دنیایی جدید از هارمونی‌ها را در گیتار به شما بدهد.

پس از این، نواختن گام‌های پایه و تک‌نت‌ها نیز اهمیت زیادی دارد؛ خصوصاً اگر بخواهید به بداهه‌نوازی یا خلق پاساژهایی ساده بپردازید.

مورد سوم، نوازندگی فینگراستایل است که البته بسیاری از گیتاریست‌ها تمایلی به یادگیری آن ندارند؛ اما یادگیری آن، استقلال حرکتی انگشتان شما را بهبود می‌دهد و شکلی کاملاً جدید و متفاوت از نوازندگی گیتار آکوستیک را برای شما به نمایش می‌گذارد.

در این مرحله، جستجوی بی‌هدف در جهان گیتار دیگر برایتان مفید نیست؛ زیرا مهارت‌هایتان در حال شاخ و برگ گرفتن هستند و برای پرورش آن‌ها، نیاز به نظم دارید. یادگیری مباحث پیشرفته‌تر در رابطه با ریتم، تمرینات تک‌نتی و اجرای تکنیک‌های آموخته‌شده در آهنگ‌های حقیقی، ترکیبی عالی برای تمرینات در این دوره هستند.

برای هنرجویانی که در این نقطه قرار دارند و در حال فراتر رفتن از سطح مبتدی هستند، پلتفرم‌های ساختارمند و مرتب برای یادگیری موسیقی که ترکیبی از بکینگ ترک‌ها و آهنگ‌ها را در دسترس کاربران می‌گذارند، می‌توانند بسیار مفید واقع شوند. دلیل محبوبیت و مفید بودن این متدها، این است که گیتاریست‌ها می‌توانند به‌وسیله آن‌ها، تکنیک‌ها و مباحثی همچون استرامینگ در ارزش زمانی نت چنگ و نوازندگی در گام‌های ماژور را در با آثار موسیقی واقعی اجرا کنند و به درکی کامل‌تر از آن‌ها دست یابند.

اگر نوازندگی فینگراستایل برایتان جذاب است و دوست دارید که این تکنیک را بیاموزید، می‌توانید از دروس آنلاین بی‌شماری که در رابطه با این تکنیک وجود دارد، کمک بگیرید.

در این نقطه، یک برنامه آموزشی منظم و کامل می‌تواند برایتان بسیار مفید واقع شود و کمکی شایان به روند پیشرفت شما کند. در این راستا، نیاز به یک مسیر آموزشی منظم دارید که مباحثی همچون ریتم، آکوردها، نواختن آهنگ، گام‌ها و تکنیک‌های نوازندگی را به‌گونه‌ای به یکدیگر متصل کند که هر مهارت جدید، به پشتیبان و مشوقی برای یادگیری مبحث بعدی تبدیل شود.

این مرحله از یادگیری گیتار، زمانی مناسب برای ثبت‌نام در یک کلاس آنلاین یا حضوری آموزش گیتار نیز هست؛ زیرا این شکل از آموزش، می‌تواند اشتیاق و انگیزه شما برای یادگیری را افزایش دهد و تمامی مباحث موردنیازتان را به‌شکلی بسیار منظم و هدفمند، به شما ارائه کند.

سخن آخر

امیدواریم که از مطالعه این مطلب جامع لذت برده باشید و با استفاده از نکات آن، بتوانید مسیری بهینه‌تر و هموارتر را در یادگیری نوازندگی گیتار آکوستیک طی کنید. در صورتی که در این مسیر قرار دارید و می‌خواهید سریع‌تر به مقصد برسید، پیشنهاد می‌کنیم مجموعه ویدیوهای آموزش گیتار را در وب‌سایت یا کانال آپارات گیتارایران تماشا کنید تا با ارتقای دانش خود در این زمینه، سرعت پیشرفت خود را افزایش دهید. در نخستین قسمت از این مجموعه، درباره برنامه تمرین روزانه گیتار و مواردی که باید در این برنامه گنجانده شوند، صحبت می‌کنیم:

پرسش‌های متداول درباره یادگیری نوازندگی گیتار آکوستیک

آیا یادگیری گیتار آکوستیک دشوارتر از گیتار الکتریک است؟

برای بسیاری از نوازندگان مبتدی، نواختن گیتار آکوستیک از لحاظ فیزیکی کاری دشوارتر نسبت به نواختن گیتار الکتریک است. در واقع، ضخامت بالاتر سیم‌ها در گیتار آکوستیک و فاصله بیشتر آن‌ها با فرت‌های ساز، انگشت‌گذاری را در این نوع از گیتار به کاری دشوارتر نسبت به گیتار الکتریک تبدیل می‌کند و برای نواختن یک نت صحیح بر روی این ساز، باید با انگشت خود فشاری بیشتر را به سیم‌ها وارد کنید. با این وجود، گیتار آکوستیک می‌تواند دروازه‌ای عالی برای ورود شما به دنیای گیتار و موسیقی باشد و اگر این ساز را دوست دارید، مطمئناً می‌توانید با سرعتی بالا نواختن آن را بیاموزید.

من به‌عنوان یک هنرجوی گیتار، باید در طول روز چه مقدار زمان را به تمرین اختصاص دهم؟

تمرین کوتاه اما مرتب می‌تواند برای پیشرفت شما در نوازندگی بسیار مفید باشد. اگر زمان کافی برای جلسات طولانی تمرینی ندارید، انجام یک جلسه تمرینی کوتاه در حداقل چهار روز از هفته، بهتر از یک جلسه طولانی و طاقت‌فرسا تنها در یک روز از هفته است. اما در هر صورت، پیشنهاد می‌کنیم که حداقل ۴ روز در هفته و ۳۰ دقیقه در روز را به تمرین نوازندگی اختصاص دهید؛ زیرا صرف زمانی کمتر از این، فایده تمرینات را کاهش می‌دهد و پیشرفت شما را کند خواهد کرد.

آیا اول باید به سراغ یادگیری نواختن آکوردها بروم یا نخست ریف‌نوازی را بیاموزم؟

پیشنهاد ما این است که اول به سراغ یادگیری آکوردها بروید. آکوردها می‌توانند مباحثی همچون ریتم، شکل انگشتان بر روی فرت‌ها، زمان‌بندی و ساختار اصلی آهنگ را به‌صورت یکپارچه و مفید به شما بیاموزند. درست است که نواختن ریف بسیار لذت‌بخش است، اما آکوردها می‌توانند برای روند پیشرفت شما در ماه‌های اول روند یادگیری بسیار مفیدتر واقع شوند.

چرا نت‌ها در زیر انگشتانم تا این حد صدای «گز» تولید می‌کنند؟

صدای «گز» یا همان فرت باز (fret buzz) در نواختن نت‌ها، معمولاً به یکی از این چهار دلیل در نوازندگی بروز می‌کند: انگشت‌تان از فرت موردنظر خیلی دور است، فشار کافی به سیم وارد نمی‌کنید، یکی دیگر از سیم‌های گیتار را تصادفاً با انگشت خود خفه کرده‌اید و یا اینکه دستان خود را منقبض کرده‌اید و در نوازندگی دچار تنش شده‌اید. در هر صورت، اگر گیتارتان دچار مشکل فنی نباشد، شما می‌توانید با اصلاح نقطه و شدت فشار انگشتان فرت‌گیری، این مشکل را حل کنید.

آیا از لحظه اول شروع یادگیری گیتار، باید یادگیری تئوری موسیقی را نیز آغاز کنم؟

خیر! شما برای نواختن گیتار تنها به اندازه‌ای به تئوری موسیقی نیاز دارید که بتوانید با بهره‌گیری از آن، مواردی همچون نمودار آکوردها، تبلچرها، شمارش ریتم و الگوهای ساده دیگر در نوازندگی را درک کنید. زمانی که مهارت‌تان به سطوحی بالاتر ارتقا یابد و بتوانید آهنگ‌هایی کامل را بنوازید، یادگیری مباحث پیشرفته‌تر از تئوری موسیقی نیز می‌تواند برایتان مفید باشد.

چه زمانی می‌توانم به سراغ یادگیری آکوردهای باره‌دار بروم؟

مطمئناً تلاش در یادگیری این مبحث در روزهای اولیه یادگیری نوازندگی کاری منطقی نیست و نباید چنین کاری کنید! صبر کنید تا مواردی همچون آکوردهای دست‌باز، نحوه صحیح در دست گرفتن ساز و مبانی پایه ریتم را به‌خوبی یاد بگیرید و سپس به سراغ یادگیری این مبحث بروید. در ابتدا بهتر است تمرین نواختن آکوردهای باره‌دار را به‌شکلی کوتاه و کنترل‌شده انجام دهید و ناگهان به سراغ نواختن یک آهنگ کامل متشکل از این نوع از آکوردها نروید!

منبع: TrueFire